Spotkania

[WiktoriaW]

noszę imię po ojcu najbliżej było mu do podłogi
jak mi do pustego łóżka

nikogo w zasięgu tylko opuszki zimne
i nadchodząca biel choć wciąż pochmurnie

wystygłe piersi przybierają kształt butelki
miedzy mną a wieczorem nic się nie zmienia

uścisk wciąż rozluźnia pozwala przemilczeć siebie
bez zabarwień i zapachów płynnie uciekam w spokój

mógłby stanąć czas bez dna bez przebudzenia

[Wawrzynek]

Taka totalna beznadzieja, ale trafiłaś w mój nastrój. Pozdrawiam:)

[WiktoriaW]

Beznadzieja w wierszu, czy beznadzieja wiersz?

[adam hoff]

Nie pasuje mi "spokój" z przedostatniego wersu, kojarzy się z ukojeniem, harmonią, pełnią, a to chyba bardziej letarg, odrętwienie, dryf...
Niezłe.

[WiktoriaW]

Dokładnie tak i taki stan pozwala osiągnąć spokój, przynajmniej pozorny. Dziękuję za komentarz, pozdrawiam.

[Inter Ior]

Hoff, nie zgadzam się. Słowo "spokój" ma większą siłę nośną, jest bardziej elastycznym polem w momencie, gdy chcesz uczynić jedno słowo targiem ambiwalentnych znaczeń. przykładowo "letarg" byłby tu czymś zamykającym sprawę jako beznadziejną, tymczasem "spokój" - paradoksalnie - wzbudza niepokój przez to właśnie, że nie jest słówkiem wartościującym... i chyba właśnie ma ten niepokój wzbudzać. pozdrowienia dla Autorki ;)

[Inter Ior]

moja reakcja trochę nie w porę, bo i jak tu samemu Źródłu przeczyć, nieprawdaż ;)

[WiktoriaW]

A dziękuję bardzo, również pozdrawiam:)

[Wściekły Azot]

miedzy mną a wieczorem nic się nie zmienia

Ładna skarga.

[WiktoriaW]

Dziękuję, pozdrawiam:)

[maria_bard]

Jak MNIE do pustego łóżka. Na pewno jest błąd.

Co jest: "opuszki zimnie" ?

Wystygłe piersi są bardzo śmieszne :)! Butelkowe!

Niestety - ten tekst jest pozbawiony poytywnego czegokolwiek.

Zostawiam pozdrowienia. e.

[WiktoriaW]

Dziękuję za komentarz, nie wszystkim musi się podobać. Co do błędu nie zgadzam się jak i reszty opini.

[Wawrzynek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Totalna beznadzieja bije z tekstu...a wiersz "zaplusiłam" znaczy, że jest wg mnie oki:).Tylko wg mnie powinno być opuszki zimne

[WiktoriaW]

Tak zimne, zaraz poprawię, dziękuję:)

[Sylwester_Lasota]

często trudno jest odkryć piętno jakie wywierają na nas relacje z naszymi rodzicami. dokonanie tego, to duża sztuka. nie zawsze i nie dla wszystkich możliwa. jednak w pewnym momencie konieczna, jeśli komuś zależy na dalszym, osobistym rozwoju. i myślę że nie jest konieczne wyrywanie się spod zakodowanych zachowań, uciekanie przed nimi, bo próbującego to zrobić one w końcu dopadną, ale samo ich sobie uświadomienie i dalsza praca nad sobą w tej świadomości. bez tego osoba będąca np. DDA jedynie zapętla się i często, nierozumnie starając się uciec przed przeszłością, wpada w podobne tarapaty jak rodzic/e. w tym kontekście wiersz oceniam wysoko. jak dla mnie wszystko w nim gra: klimat, forma, i treść.

pozdrawiam

[WiktoriaW]

Dziękuję bardzo:)