Zgłoś

głową w słup walnął potem go przeprosił po chwili się ocknął i głośno zaklął kurza twoja mać tego już za wiele nawet na chodniku wiatr w oczy mi wieje a słup jak słup stał niewzruszony na jego czubku krakały wrony chyba się naśmiewały choć jemu nie do śmiechu udał że nic się nie stało i odszedł w pośpiechu

@violetta Tak, słońce gra tutaj pierwsze skrzypce:) @vioara stelelor przyroda rzeczywiście pełni kojącą funkcję w życiu człowieka. Zabiegani  niestety nie wszyscy to dostrzegamy...

@KOBIETA nie wszystko muszę :)

@vioara stelelor Sroka jest prawdziwa! Dzięki za wpis, fajnie, że wiersz skłania do zadawania takich fajnych pytań. Sam się napisał, więc niech się sam tłumaczy...

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  Ciekawe. Chciałam opisać przeżywanie każdego dziś w perspektywie przyszłości, kiedy na minione dni można już popatrzeć jako na osobiste osiągnięcie. Wyobraź sobie na przykład alkoholika wychodzącego z nałogu, który odhacza kolejne dni bez picia, a potem ogląda się za siebie i konstatuje, że wytrwał w postanowieniu na przykład już przez cały miesiąc. Ale masz rację, zwracając uwagę na to, że ten naszyjnik dni składa się ze zbieranych w całość teraźniejszości, posiadających bardzo dużą wagę :)