Impresja z Szewskiej

[Wuren]

Między nami mówiąc
dotknięta złotem
w szkle żyje
żywica

Gęstnieje cynamonem
brzegiem obrusa z prowansji
Rodan
Zaklina lato

Spojrzenie
w rytm winnego mistralu
traci równowagę

*

Powiało lawendą
zasypiają rzęsy
budzi się art-deco


Toruń, 30.10.2004

[Arena Solweig]

Powiało... nawet bardzo i uniosło powyżej impresyjnych obrusów, lawendy .. rozpłynęłam się w mistralu reminiscencji. Ładnie – tak jak lubię…Arena

[Ona_Kot]

bez rzęs
rzęsom wytaczam wojnę! :D
i jeszcze zasypiają....dr Wuren!

pozdrawiam

[anuncja em]

Senanque, tam lawendowo dopiero zniewala!
piękne... resentymenty wróciły
dzięki :-)
pozdrawiam an.em

[Alicja Powroźnik]

Zgadzam się co do rzęs,ale całkiem całkiem...:)
Podoba się.

[Wuren]

Dziękuję za poświęcony czas ;)
Pani Areno - cieszę się
Kocico - rzęsy tutaj antytezą... :) tym razem się upieram ;)
Pani anuncjo - baardzo dziękuję, że nie o moście ;) hihi
Pani Alicjo - rzęsy - patrz wyżej :D

Pozdrawiam
Wuren

[Messalin_Nagietka]

a mnie łapie szewska pasja - że do impresji mi dalej niż do dłuta, którym chcę ten wiersz "zdłucić" by dojrzeć co w środku - bom na zapachy (nie ma mowy o smorodach) jam nie czuły
MN

[Klaudiusz]

tym razem nie - kompletnie nie moje klimaty... a wpisuję się tylko dlatego żeby dodać swój głos w sprawie rzęs (oczywiście popieram wojnę :)) )

[Anastazja.P]

wieje sobie lawendą..gdzies tam unosi sie zapach cynamonu....coś nie wróci...coś stworzyło obraz, który wraca z ciepłem niczym bumerang w świadomości...a świadomość zatracona w równowadze naciskając na rzęsy...ciepły powiew wspomnienia grzeje....przeszłosć nie wróci zyć może tylko w głebi jak żywica mieniaca sie zlotem...jeśli się myle popraw Doktorku :)) Pozdrawiam Ana.

[teraa]

nie lubie tego typu poei dlatego ani jej nie oceniam - czyt. krytykuje :P

ale podobało mi się - i dlatego postanowiłem zostawic po sobie ślad

gęstniący cynamon.... choć wtórne jakos dziwnie smaczne

+

Tera

[Witold Marek]

Koniecznie z tą gwiazdką :) Deser poetycki, jestem pod wrażeniem, a przecież środki prościutkie, z premedytacją transparentne. "Rzęsy" całkiem na miejscu (nie lubię ich tylko w wierszach kobiet, kiedy piszą o s w o i c h rzęsach, s w o i m czole itd.). Wiersz-akwarium trochę, fascynująco oświetlone również prostym, jedynym, wędrującym źródłem światła... No, dość, za dużo tych zachwytów.

Pozdrawiam.

[Hanna Kilt]

wszystko tak smaczne ze chcialoby sie schrupac, prawdziwy poetycki deser lodowy:) przepraszam za brak polskich znakow alew anglii nie maja polskiej klawiatury
pozdrawiam i jestem ciagle pod wrazeniem
ania

a te rzesy, hmm... dla mnie moga zostac:)