Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Miłość bywa na poważnie
z patosem i westchnieniami
bywa także podstrzelona
taka skacze ulicami

jedna wzdycha nostalgicznie
powściągliwie smętnie patrzy
druga tańczy i szczebiocze
ma śmiejące z iskrą oczy

brak logiki w jej działaniu
życie bierze lekko z wiarą
pierwsza wszystko wciąż rozważa
postępuje zgodnie z miarą

każdy znajdzie coś dla siebie
gdy otworzy drzwi miłości
według potrzeb charakteru
płci grubości wysokości

jeden lubi święty spokój
drugi ciągłe burze grzmoty
najważniejsze nie zatracić
apetytu na "durnoty":)

Opublikowano

Haha ,ależ mnie pani nastroiła na to (o zgrozo) zbliżające się okropne święto ! Nie ma co. Uśmiech rozświetlił moją twarz i do prawdy nie wiem czemu, oj nie wiem. Pozdrawiam serdecznie !

Opublikowano

ten apetyt na durnoty
jest uroczy moja Pani
mówiąc krótko i najprościej
nazywany zakochaniem

on pozwala nam się droczyć
w żyłach żądzę może wzniecić
kładąc różu ciut na oczy
sprawi że wiersz nawet sklecisz

znikną troski i kłopoty
słowa mają sensu więcej
dreszczem wabi każdy dotyk
nawet zwykły dotyk ręki ręki

pozdrawiam Jacek

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


cieszy mnie to, uśmiech w życiu najważniejszy!,
pozdrawiam:))
ps. pani-zbędna.

Pewnie, że najważniejszy! W tych czasach tak go mało ...
No dobrze zapamiętam. Skoro nie masz nic przeciwko. ;)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


oczywiście, że prawidłowo powinno być postrzelona. napisałam celowo, dziwadło miało podkreślić nierówność pod sufitem występującą w napadowej miłości:)), ale skoro razi - daję kursywą.
racja, bez jądra- ani rusz! dzięki wdzięczne,
pozdrawiam:))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Przejmujący wiersz...wyobcowanie w dzisiejszym świecie najbardziej odczuwają starsi... dobrze to pokazałaś:):) dobrego dnia Violu:):
    • @Alicja_Wysocka Piękny, sensualny wiersz. Opowieść o romantycznej wędrówce, w której kolejne metafory są lustrami, odbijającymi niesamowitą głębię emocji.   Przewodnikiem po opisywanej rzeczywistości są doznania zmysłowe, otwierające w wyobraźni, jedna za drugą, urzekające, delikatne przestrzenie, które słowa wypełniają intensywnymi, namacalnymi wrażeniami.   Podoba mi się opis przechodzenia od twardości ziemi do miękkości piasku - jakby kończyło się coś męczącego, zaczynało coś radosnego.   Później opisywane obrazy są jak następujące po sobie odkrycia. Przeczucia i emocje konkretyzują się w tęsknocie za nieskończonością, głębią. Przyszło mi na myśl pojęcie - satori ( droga do niego wiedzie w tym tekście przez miłość). Metaforycznie - możliwe staje się do przeżycia, jako stan ducha i umysłu, jako zanurzenie w spokoju, harmonii, zrozumieniu tajemnicy istnienia. To pasuje do symboliki wody, morza.   Choć wiersz uczy także, że istnieje zawsze jakaś granica, która chroni człowieka przed roztopieniem się w absolucie. Ważne jest dążenie, zdejmowanie kolejnych zasłon, a nie cel sam w sobie, po którego osiągnięciu wszystko się kończy.   Adresat pewnie będzie bardziej, niż szczęśliwy, po przeczytaniu. A budzik? Trzeba znaleźć największy oraz najcięższy młotek w domu i przykurzyć mu w łeb.;)
    • @APM 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Oko w zimnym rosole zastyga, ech, te sny... :)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       To jest jakiś pomysł, tylko trudniej się z nim zmierzyć :)
    • tyle spraw tyle słów tyle miejsc czeka na nas w kolejnej dobie ale z czasem dojrzewa myśl że już pora rozgościć się w sobie    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...