Bez-domność

[Bronisław Jaśmin]

każdy dzień jest budowany na innym poziomie.
o zmierzchu dom przypływa zimnym prądem w palcach,
na chwilę nie zawodzi. miasto się odkłada
i odciska na deskach. zżywać się z kartonem.

bezdomność jest istotą zdzierania się z ciała.
dom nie ma swego domu, nie może się ukryć,
zamieszkać pod ofiarowanym, pękniętym sufitem.

jest niebo nad scenerią miasteczkowych złudzeń,
stężona i niebieska, groźna kropka nad i.
miesiące wysychają, burzliwie na słońcu.

urządzają powietrze dmące w trzy wymiary,
i transportują w butach kurz piasku za meble.
wystarczy im nad sobą, gdy siedzą na dole
w okolicach miednicy kopuła, dym czaszki,
solidne cztery ściany lub ściana myślenia.

[henryk_bukowski]

...i świetnie Bronisław:)...choć trochę...zawsze musisz namieszać:))-pozdr.+

[Wściekły Azot]

Trochę pielęgnacji sekatorkiem, posplatania na nowo tego, co zostanie i byłoby cacko. Plus.

[hubertk]

bezdoność jest istotą zamieszkania w sobie- to nie jest bezdemność( z całym szacunkiem za temat), prawdziwa bezdomność jest domem, który się nigdy nie zdarzy. jest miejscem, gdzie nie odbiła się żadna gwiazda, tak zwany dom pusty.