kara?

[Anna_M.]

czary dodatnich emocji wyfrunęły
teraz na ramionach czarne ptaki
ich krzyk porusza ziemią i niebem
wewnętrznymi krawędziami mnie

wojna nerwów więc idę prosto
by pazurzyska nie przewierciły się
głębiej byle nie do sacrum

jesieniami zwijam się w kłębek nerwów
przebijają ze mnie łopoczące skrzydła
wrzeszczącą zajadłością czerni plączą nici
moich wieczyście śpiących listopadów

[Ona_Kot]

no ja jestem na nie
tutaj podobaja mi się tylko poszczególne wersy
a całość odczuwam jako chaotyczną

w dodatku powtarza się czerń, nerwy...
zbyt przypoadkowo, by wyglądało na zamierzenie

ocaliłabym tylko ten fragment:
jesieniami zwijam się w kłębek nerwów
przebijają ze mnie łopoczące skrzydła - to owszem, ładne

proszę resztę przeczytać na głos, brzmi słabiutko
szczególnie to:

wrzeszczącą zajadłością czerni plączą nici - "ą" na "ą" i "ą" pogania
to nie wygląda dobrze w takiej ilości, serio

pozdrawiam

[Messalin_Nagietka]

kara? może mustafa, hihi - Aniu - pięknie choć z żarcikiem wyskoczyłem - cóż wiersz jednak wymaga troszkę rozciągłości - bo nasadziłaś zdrżeń, że tak powiem
MN

[Giovannii]

Troszkę pociahcać, troszkę pozmnienać, troszkę wymazać i będzie dobrze :)
Pozdrawiam
G.

[Marek Ciućka]

wywal te "pazurzyska" bo mnie wybijają z rytmu...

a tak wogóle 2go strofa jest do bani.

trzecia taka sobie.




wiesz co... a może przeczytaj pierwszą jeszcze raz [bo jest świetna] i pisz dalej zapominając o tym co już napisałaś...