Jak sobie przypominam

[WiJa]

Kiedy byłem potrzebny - byłem
i kiedy nie byłem potrzebny - byłem
może i jak głupi - ale byłem
a co miałem - nie być -
odmówić sobie - żałować tego
czego nawet nie miałem dla siebie - siebie.

Nie pomyślałem nie zastanowiłem się
i nie odmówiłem sobie - niczego dla ciebie.

Ale dobrze - może nawet za dobrze
wiedziałem że jutro to ja będę
potrzebował od ciebie tego
na co - będąc na twoim miejscu -
nie mogę się doczekać
skoro doczekałem się jutra - dzisiaj.

[Fred]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Strrasznie duzo powtórzeń i w efekcie niestety bełkot.

[WiJa]

Fred
Alfredzie, jakie Ty masz pojęcie o poezji. Pewnie tylko szkolne czy szkolarskie. Bo czyż tak nie jest, że właśnie w powtórzeniach (w grze słownej) jest cały urok tego wiersza. Zresztą podobnie jest z moim wierszem, ale już tydzień temu zamieszczonym w dziale dla wprawnych pt taki dotyk . Bo tak w ogóle mówiąc, to nie interesuje mnie w wierszach to, co jest zwyczajnie ograne, czy wręcz sztampowe. Poszukiwania i nowości są solą i bez mała całą przyjemnością (w) twórczości (przepraszam, że mi się rymnęło), przynajmniej dla mnie. Pozdrawiam.

[olga fil]

Dla mnie wystarczyłaby pierwsza zwrotka.
Czytam jak parafrazę "być albo nie być"
Pozdrawiam Autora.
o.

[maria_bard]

" w powtórzeniach (w grze słownej) jest cały urok tego wiersza" - tak zacytowałam sobie dla zabawy! Bo ten "wiersz" uroku ma tyle, co tylko Tobie się wydaje. Nie chce być więcej. On jest z samych błędów podstawowych złożony! Bez urazy - pozdrowienia.

[WiJa]

olga fil
Pierwsza zwrotka, być może swoją drogą, ale przede wszystkim całość ma swoją i swoistą wymowę, bo przecież domyka pewną historię, czy jak kto woli, fabułę (treść). Pozdrawiam.

[WiJa]

maria bard
Owszem, mnie się tylko wydaje, błądzę i mylę się, ale za to Ty jesteś pewna i bezbłędna. Gratuluje samopoczucia i nieomylności. Także pozdrawiam.

[Fred]

Wiju! (Wuju?) Nie porzerabiaj Freda na Alfreda, bom nie Alfred tylko Ferdynand, ale tu ma być Fred. Zostawmy moje pojęcie o poezji, zajmijmy sie Twoim wierszem, bo to on jest tematem dyskusji, a nie moje pojęcie. Jak widzisz nie jestem w swoich odczuciach odosobniony, a to już o czymś świadczy. Rad bym poczytał i pochwalił jakiś Twoj lepszy wiersz, ale jakwidzisz to jeszcze nie tym razem.
Nie obrażaj się na opinie krytyczne,bo to do niczego nie prowadzi.
Pozdrawiam
FrednieAlfred ;)

[WiJa]

Fred
Za złe zinterpretowanie Twojego nicka (ksywy, skrótu) po prostu przepraszam. Cóż, pomyliłem się w swojej domyślności (jestem człowiekiem, raczej starej daty i nie ma w mojej omyłce żadnych podtekstów, czy tym bardziej złośliwości). Co do mojego wiersza i Twojej krytyki, sadziłem, że się to zbiegło, przynajmniej w tym miejscu. A co do tego, że nie jesteś odosobniony w swojej krytyce, nawet mnie nie dziwi, bo od kiedy to tłum musi mieć rację, ni wszystko musi się wszystkim podobać. Wiem już bardzo dobrze, że zawsze znajdą się tacy i tylu takich, którzy mnie przekrzyczą. Owszem, wolałbym żeby Ci się podobała moja twórczość, ale siebie nie przeskoczę. No i niech każdy już jest jaki jest, w końcu też nie to co inni, tylko to co się samemu robi, najlepiej świadczy o każdym. Pozdrawiam.

[Fred]

O żadnym przekrzykiwaniu nie ma chyba mowy. Ja nikomu nie przywtarzam ani nikt mnie. Nie mam też żadnego powodu aby akurat Twoje wiersze krytykować. Nawet Ciebie nie znam.
Nie ma jednak powodu do smutku. Pisać można się nauczyć. To jest tak jak z szyciem butów czy produkcją mebli. Określony sposób działania. Takie rzemiosło. Nie twierdzę, że ja to umiem, ale opiniując wiersz kieruję się własnym wyczuciem. Ktoś kto nauczył się pisać będzie poetą, pod jednym warunkiem: że ma coś ważnego do powiedzenia. :)

[WiJa]

Fred
Może z grubsza i tylko z grubsza (w pewnym stopniu) rzecz ujmując zgadzam się z Twoim ostatnim wywodem. Ale to/tu nie chodzi tylko o rzemiosło, bo rzemiosło, czyli pewna poprawność, to za mało a przynajmniej nie wszystko. Bo czy to mało jest twórców, którzy nie potrafią wznieść się ponad rzemiosło (w gruncie rzeczy ponad określoność, czyli najczęściej przeciętność i sztampę), nawet/tym bardziej/ w najbardziej interesującym temacie utworu. Tacy twórcy nie mają po prostu w sobie tego, na co jest dziesiątki nazw, a ja po prostu nazywam to polotem. Pozdrawiam.

[Alina_Służewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

wiesz uważam że nawet w wierszu
jesteś sobą prawdomówny szczery
bez kłamstw w plecaku lżej
cenię takich ludzi i poezję
co tańczy ze mną
a tutaj i z tobą

dziękuję i pozdrawiam z plusem