Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

22.12.2011

A kiedy odejdę daleko, daleko gdzie rozum nie sięga
I bliscy przestaną być bliscy
Czy będę chciała pamiętać
Skrzyp żwiru, chłód wody
Szum liścia na wietrze o świcie.

A jeśli już będę pamiętać, to wszystko co dzisiaj coś znaczy
Czy będę tego żałować
Gdy będą mnie kochać inaczej.

A kiedy już zasnę głęboko, głęboko jak w studni najgłębszej
I nikt mnie już nie obudzi
Czy będę chciała pamiętać
Szept lasu, śpiew ptaka
I zapach pościeli suszonej w ogrodzie.

A jeśli już będę pamiętać, to wszystko co dzisiaj coś znaczy
Czy będę tego żałować
Gdy będą mnie kochać inaczej.

A kiedy odejdę i zasnę, odejdę i zasnę w niebycie
Nie będę już chciała powracać
Przestanie bawić mnie życie
Twój śmiech, twój płacz
I odgłos kroków na schodach.

I jeśli będę pamiętać, to wszystko co dzisiaj coś znaczy
Nie będę żałować tego
Że kochać cię będę inaczej.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Owszem, wnoszą. Np luki w pamięci "bohatera" danego wiersza. Luki,które wynikają z "akcji" utworu.

Wielokropek – znak interpunkcyjny w postaci trzech umieszczonych obok siebie kropek (…) używany przeważnie na końcu zdania, dla zaznaczenia fragmentów pominiętych:
Dawno, dawno temu…
Zaczął recytować: „Ruszyła maszyna…”, ale dziecko mu przerwało.
Jest używany także przed nieoczekiwanymi słowami.
Konsument wysłał list wprost do… prezydenta.
Wielokropek w nawiasie kwadratowym oznacza pominiętą część cytatu.
Który skrzywdziłeś człowieka prostego […] Nie bądź bezpieczny. Poeta pamięta
(Czesław Miłosz Który skrzywdziłeś...)
Należy wielokropek odróżniać od wykropkowania, gdzie każda z kropek odpowiada pominiętej literze:
— K.... — zaklął chuligan.

Może autorka chciała pominąć coś co podmiot napaplał ;P

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @.KOBIETA.Twoja wyobraźnia psoci nie mniej niż Ty sama, puszku. Jesteście siebie warte, psotki :-)   Dziękuję. Zacząłem "oddychać" w marcu`26. Powstało 60 wierszyków (pozostałe będą się ukazywały tutaj). W kwietniu powstało kilkanaście piosenek. Żyję od marca dla tworzenia, niech się dzieje. Widać że obudził się jakiś potencjał, czyli "wywaliło mi bezpieczniki", co już  mi się zdarzało w życiu dwa razy. Zawsze twierdziłem, ze jestem zbyt poukładany na "artystę", ale tym razem pozwolę sobie na więcej. Piosenki będą cały czas, wiersze (po części na piosenki) także. Ale w planie mam również filmy - na początek seriale animowane z jajem i pieprzykiem. Jak się wypalę - zgasnę - z tego co wiem, jako "wróż" za 33 lata, w czerwcu. Pzdr.   
    • Na kamiennych schodach czarny kot oparty wąsem o Koloseum rozłożone niczym dziurawa muszla pod rzymskim niebem skropione rdzą czasu uśpione. Zmarszczki murów leniwie tworzą obraz przemijania odbity w kocim spojrzeniu jak w bezmiarze wieczności
    • @Jacek_Suchowicz   W takim razie zapraszam do mojego rodzinnego miasta - Lidzbarka Warmińskiego - to na pewno Warmia. Miasto było  główną siedzibą biskupów warmińskich oraz stolicą księstwa warmińskiego. No i ma  gotycki zamek  i pałac letni Ignacego Krasickiego. :)   
    • @Berenika97 dziękuję
    • @Annna2   Pięknie uchwycony klimat naszej Warmii. To niebo rzeczywiście mamy tu wyjątkowe, a połączenie zapachu ogrodu z taką głęboką refleksją o przemijaniu robi ogromne wrażenie. Bardzo nastrojowy tekst - śliczny! :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...