Wierzba płacząca

[Oxyvia]

Stoi drzewo samotne
na łące szerokiej,
stara panna zmieniona
w przygarbioną wierzbę;
już nie młoda, nie wiotka,
nad ciemnym potokiem
w swe odbicie spogląda
i łzy leje rzewne.

Była piękną dziewczyną
z tej wioski za gajem,
chłopcy za nią biegali
z czułymi słówkami;
ta myślała, że miłość
ją ściga wraz z majem,
wraz z zapachem konwalii,
lasami, polami.

Była brzydką dziewuchą
z tej chaty zmurszałej -
najbiedniejsza sierota,
popychadło wiejskie;
księżycowi na ucho
marzenia zwierzała,
jak to kiedyś omota
królewicza serce.

Była matką i żoną -
umiała to świetnie,
tego wciąż ją uczyła
od kołyski babka;
nikt tej żony nie pojął,
więc więdła bezdzietnie,
oszukana, niczyja -
dla wszystkich zabawka.

Kiedyś łąką szeroką
szła sama jak rzeka,
chłopcy drwili i kpili,
że wątpliwa cnota;
ciemne łzy spadły w potok
i chciała uciekać,
ale ból ją przyszpilił,
ugrzęzła na błotach.

Stoi dotąd samotna
na łące szerokiej,
stara panna zmieniona
w przygarbioną wierzbę;
już nie młoda, nie wiotka,
nad ciemnym potokiem
w swe odbicie spogląda
i łzy leje rzewne.

[Ela_Ale]

Metafora jak z podręcznika dla licealisty! Przykład klasyczny i staranny. Dla mnie - za długi. Muszę jednak powalczyć z moim brakiem cierpliwości :-)))) Uścisk. Elka.

[cyklop]

Na sjewjerie dikom
stoit adinoka
na gołoj wierszynie sasna
i drjemljet kaczajas
i sniegom sypuczim
adjeta kak rizoj ana...
Przepraszam, ale jak tylko zacząłem czytać - przypomnial mi sie ruski wiersz ze szkoły, wdrukowany w mózg, nic nie poradzę, takie były czasy.
A Twój powinni dołączyć do lektur obowiązkowych; może mielibyśmy mniej kiboli ;)
pozdrawiam serdecznie

[Beata Piłat]

...potoki rwące zbierają łzy gorące, a wierzby szumią niedolę pojmują i z własne lub nie własnej winy to szkoda dziewczyny... mnie się podobaa ..pozdr...

[Anna_Myszkin]

Tak jest - podręcznikowo konsekwentna metafora, związana wierzbową witką ;)
Dziś miałam okazję zauważyć, że wierzba najdłużej zachowuje zieloność, więc może to wcale nie taki najgorszy los ;) Pozdrawiam :)

[Anna_Para]

Oxy:

Powiedz: była czy nie była? Bo coś mi tu nie gra;)))))))))

Była matką i żoną -
umiała to świetnie,
tego wciąż ją uczyła
od kołyski babka;
nikt tej żony nie pojął,
więc więdła bezdzietnie,
oszukana, niczyja -
dla wszystkich zabawka.

Zgrabnie rytmicznie, fajnie stylizowane na ludową piosnkę o pannie w wierzbę...

Cieplutko pozdrawiam,

Para:)

[Wilcza Jagoda]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

w odróżnieniu, ode mnie ELUALU:)))
czytałam wyobrażając sobie... wiesz kogo? wiem, że wiesz, ściskam mooocno
W>J

[Ewa_Kos]

Zaczytałam się; mam tyle wspomnień
akurat pasujących do treści:) Dobrze, że
u mnie jest inne zakończenie:)i całe
szczęście. Pozdrawiam ciepło i serdecznie:) E.

[Magda_Tara]

bardzo klasycznie bardzo rymicznie i rytmicznie. ale ciut za długo. a może dlatego, że nie spałam tej nocy ;))
kołysze, ładnie. buziaki!

[Janusz_Ork]

Powróciła Oxyvia baśniowo-balladowa. I bardzo dobrze. Lubię Twoje liryczne ballady.
Pozdrawiam serdecznie.
J.

[Emmka_Szlajfka]

lubię tak namalowane, bez skrótów myślowych, sielsko, pastelowo, "polskowierzbowo"
jest czas i miejsce na zadumę.
wiele razy to czytałam, rozanielona
pozdrawiam:))

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Oczywiście, że jak z podręcznika, i to nie dla licealisty, ale dla podstawówkowicza, i jasne, że klasyka - bo jest to stylizacja na pieśń ludową! Widzę w takim razie, że mi się to udało! No to dzięki Ci za komplement, Elko-Alko! :-)
Buziaki!

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Cyklopie, dzięki serdeczne za wielką pochwałę, na którą zapewne ten wierszyk nie zasługuje. :-) A ten ruski wiersz - piękny! Mówiąc szczerze, nie pamiętam go, chociaż chodziłam do zrusyfikowanej klasy w liceum... Czyje to? Majakowski?... :-)
Serdeczności.

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo dziękuję za pochwałę i za przytoczenie ludowej ballady - skoro tak się to kojarzy, to znaczy, że udało mi się osiągnąć efekt "ludowości"? Bardzo się cieszę!
Pozdrawiam.

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Aniu, dzięki za wizytę. Do podręczników wybiera sie najlepsze wiersze, o czym może nie każdy wie? Dlatego określenie "podręcznikowy" zawsze bardzo mnie cieszy i przyjmuję je jako komplement.
Los wierzby może nie jest najgorszy, bo jednak długie życie i w ogóle żywotność to niebagatelna wartość. Ale z drugiej strony - ta wierzbowa samotność na pustym polu?...
Pozdrawiam ciepło.

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Aniu, bardzo dziękuję za pochwałę wiersza i stylizacji, bo nie jest to łatwe (przynajmniej dla mnie).
Była czy nie była - i tak, i nie... Była matką i żoną - całą duszą, całym swoim jestestwem, bo tylko tego się uczyła od dzieciństwa i tylko tego pragnęła. Ale nikt tej "duchowej" żony nie pojął za żonę... Nie spełniła się, nie zrealizowała.
Jak wiele kobiet.
Serdeczności. :-)

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

w odróżnieniu, ode mnie ELUALU:)))
czytałam wyobrażając sobie... wiesz kogo? wiem, że wiesz, ściskam mooocno
W>J
Jagódko, daaawno Cię tu nie było! Miło Cię widzieć u mnie! :-)))
Cieszę się, że Ciebie wiersz nie znużył. A kogo sobie wyobrażałaś? (Drugie zdanie Twojego komentarza jest kierowane do mnie czy do Eli Ale?).
Buziaki! :-)

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Widzisz - u mnie też jest mnóstwo takich wspomnień.
Byłaś tą piękną panną - wiesz, jak to jest - rzadko zdarza się facet, któy w pięknej kobiecie widzi człowieka z uczuciami i myślami... Ale jednak zdarzył Ci się taki wspaniały Gość. :-)
Tak, całe szczęście, że u Ciebie inne zakończenie. U mnie też nieco inne, na szczęście. :-)
Serdeczeństwa!

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Ci, Magda, za pochwałę formy. :-)
A kiedy się wyśpisz, to może spróbuj wczytać się w treść - może wtedy wiersz okaże się wcale nie za długi?...
Buziaki!

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

i.
Dziękuję, Janusz. Bardzo, bardzo mi miło.
Serdeczności. :-)