rozwlekle rozłożony na łopatki

[Borys Silver]

nie wymówię tego co wypłakałem
szalone oczy łzami za tobą
gdy ta miłość we mnie głęboko

przycupnęła i jest ozdobą
całej tej klepsydry czasu
choć narobiła hałasu
zamieszania narobiła

patrz jaka to siła
chaosu w mojej głowie
ok już nic nie powiem

tylko
najdroższa kochanie moje słońce
jedyna prawdziwa gwiazdko błyszcząca

jesteś mi
kwiatkiem na łące wiewiórką chabrem makiem
całym zbożem które wolne ptakiem
szybuje po niebie

gwiazdami wszystkimi i lasem
konwalią pachnącą jaśminem bzem czasem
mym płaczem
kiedy nie umiem inaczej

jak kocham to sobą całym ale to wiesz
moja perełko iskierko
powędrowałem do wnętrza ziemi
żeby dla ciebie się zmienić

jak ja cię __ moja czarownico
wulkany tego nie chwycą

nie mam już łez tęsknoty wspomnień
i nigdy też nie zapomnę

jedyna kwiatuszku najdroższy objęłaś mnie
objęłaś jak ziemię ocean
perełko stokrotko co teraz

ja nie zawsze zrównoważony
nieobliczalnie niepokorny
kraczą wrony

nagnę księżyc na marsa wskoczę
jak się nie naginam bo nie znoszę
fałszu zdrady obłudy gromady
muszę z tobą nie dam rady
inaczej

bądź jaka jesteś proszę
poważnie chcę

dysponuj mnie
już nie płaczę