póki jest...

[Beata Piłat]

kołysząc się z myślami
to w górę
to w dół
jak trafić prosto w pół
a w środku nic
a w środku
"g.... mój kotku"
pozostałości po sierpie i młotku
porozrzucane trofea
teraz już wszystkich nie pozbierasz
mknij mknij w euforii
szczęście lubi zmieniać
miejsce pobytu
znudzone z zachwytu
obraca na pięcie stopy
i schodzi na manowce
i wcale nie jest pięknie
w oczach cały trud więdnie
błoto do ust przywiera
aż świerzbi ręka jak "jasna ch....a"
rozgrzany tłum
wszystko poniewiera.

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

fajne. podoba mi się choć do końca nie wiem o czym jest utwór ale "sierp i młotek" coś tam podpowiada no i "rozgrzany tłum". hm. cóz... kto chce rozróby zawsze ją dostanie, ujście jakieś... a gdzieś jest początek takich tendencji u osobników z zakrytymi twarzami... mi to nawet kojarzy się z co niektórymi tutejszymi nickowcami którzy plują ile wlezie po to by komuś dopierd..ić (sory za to słowo) czując się bezkarnym. ale wszystko ma swoje granice. a moze mi si e wydaje...
pozdrawiam.

[NOWA]

Bardzo ciekawie napisany wiersz, bardzo trafnie ujęty temat. Koniec kojarzy mi się z ostatnimi wygłupami w W-wie, ale popsuty też ma rację. Pozdrawiam serdecznie:))

[Emmka_Szlajfka]

są trzy prawdy- to każdy wie,
ale najważniejsza kotku-leży zawsze pośrodku:)
fajny pomysł, pozdrawiam:)