Kwiat wyobraźni

[Gryf]

Na dnie smutnej duszy, przy dźwiękach pieśni
Zakwitł naiwny kwiat wyobraźni.
Raj obfitości miał stworzyć na ziemi,
Marzenia spełnić w życiu na jaźni.

Planował istnienie, ku słońcu dążył,
Tęcza do nieba drogę znaczyła.
Cel wyznaczony łodygą oplatał,
Nie jedna burza liście mu zmyła.

Pozornie bezpieczny miał trwać przez wieki,
Nadzieją pąki mógł swe otwierać.
Los nieubłagany wyrwał go ze snu,
Teraz samotny w cieniu umiera.

[Ela_Ale]

Co tak minorowo, Gryfiku??? Jak jest wyobraźnia to trzeba korzystać. A jak czasem się oddali na jakiś czas - dać jej odpocząć. Wróci. Uścisk. Elka.

[Wściekły Azot]

Oj naiwny, naiwny, naiwnyyy...

[sun]

Egzaltacja jakaś? Sorki i pozdrowienia. :))

[Emmka_Szlajfka]

oj, tam, oj tam. marzenia prawie równe nadziei, a ta umiera ostatnia,
wiersz OK. , pozdrawiam:))

[Paulina_Murias]

@Gryf

Piękny, piękny i jeszcze raz piękny!

Pozdrawiam serdecznie:)