Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

czy obchodziliście kiedyś "Święto Kruka"?
Święto ma to miejsce w ostatni łikend listopada
pije się wtedy grzane wino i je pierniki
... odpowiednio, żeby zapomnieć co niechciane
i odnaleźć właściwe światło w ten ponury okres roku

Zapraszam do świętowania

pozdrowią nas kruki...

Opublikowano

Bardzo fajnie, tylko gdzie? Proponuję we Warszawce, bo w Centrum Polski. Ale niestety nocleg każdy se sam na własną rękę robi. no, ja mogę najwyżej podowiadywać się tam i tu, gdzie taniej...
Co Wy na to?

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




...podziwiam Cię Oxyvia...:)...widzę że...pełną piersią ... umiesz smakować życie:)...więc...jak znam życie...mało jest tu ludzi czujących bluesa...:)...bardzo bambusowe pole,jałowych planów...więc zapewne nic się nie uda...pozdrawiam Heniek:)...nocleg niepotrzebny...kto by tam spał:)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




...nie w tym sensie:)...bardziej chodziło mi o tragiczną wizję "forumowej balangi"... na domiar złego to "propozycja" Bukowskiego!!! ...:)...a jeszcze turniej jednego wiersza:)...na "cyku"...gwarancja niezapomnianej zabawy:)...OIOM...wytrzeźwiałka...te sprawy:)

...a na poważnie..to palców jednej ręki...wystarczy do zliczenia wszystkich chętnych,ale na pewno byłoby miło:)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Nie obchodziłam. Nawet nie słyszałam o takim święcie. Ale idea szczytna. W dodatku wino, pierniki, zapomnienie i właściwe (znaczy - zielone?) światło w jednym zdaniu... :D
;)
A jak odróżnić kruka od gawrona? Wystarczy posłuchać. Kruk mówi: "krach" i "kres". Gawron milcząc przytakuje :)

Pozdrawiam
Opublikowano

Hej!
No i jak z tym Świętem Kruka? To dziś :P Pomysł bardzo fajny i zastanawiam się jak godnie kruka uczcić i jak miałby wyglądać taki rytuał. Oczywiście odprawiony jednak w samotności, prawda? :) Wszak z samotności i tęsknoty pisze się najpiękniejsze wiersze ponoć.
Pozdrowienia!

ps
na pewno muszą być czarne pióra, świece i księżyc...

  • 2 miesiące temu...
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Nieprawda. Byłam na jednym spotkaniu Orga i bardzo dobrze się bawiłam. Dlaczego od razu bez powodu grzebać taką imprezę samą niechęcią bez uzasadnienia? Nie rozumiem...
Załatwiać coś czy nie? Może na majówkę? Kto chętny oprócz Stasi? (Stasiu, dla nas i Kosów na pewno coś załatwię!!!).
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Nieprawda. Byłam na jednym spotkaniu Orga i bardzo dobrze się bawiłam. Dlaczego od razu bez powodu grzebać taką imprezę samą niechęcią bez uzasadnienia? Nie rozumiem...
Załatwiać coś czy nie? Może na majówkę? Kto chętny oprócz Stasi? (Stasiu, dla nas i Kosów na pewno coś załatwię!!!).
Dlaczego nie? bo nie w Krakowie!
:)
Opublikowano

W stosownym czasie prześlę tutaj (lub w innym wątku) wiadomość do Wszystkich o możliwości rezerowwania domków campingowych albo pokojów w pobliżu Wawki - tu jest niedoceniany, przepiękny Mazowiecki Park Krajobrazowy nad Wisłą. :-)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena   Przeczytałam na bezdechu. Odarłeś miłość z wyświechtanych, walentynkowych banałów, a jednocześnie wzmocniłeś jej potężną siłę. Najbardziej spodobało mi się odrzucenie romantycznego mitu serca i zredukowanie go do „mięśnia, który udaje bóstwo”. Miłość to tutaj zwierzę wyzbyte z nazwy, rozszarpany wiatr i rzeka bez źródła. To fascynujące, jak bardzo fizyczny i namacalny jest to obraz.   Świetnie przedstawiłeś motyw braku. Zazwyczaj opisuje się jako pustkę. Tutaj jest zupełnie odwrotnie - „świat nie pustoszeje, świat gęstnieje”. Kto kiedykolwiek kogoś stracił, rozpozna ten stan, gdy każdy najmniejszy przedmiot staje się nośnikiem pamięci, a czas dosłownie drapieżnie „warczy za nami”.   Puenta jest po prostu genialna. Prawdziwa miłość to nie bezpieczny dom, ale tytułowy instynkt, z którym nie da się wynegocjować pożegnania, to bolesna, ale niezwykle trafna diagnoza. „Instynkt nie zna pożegnań” - to zdanie już zostanie ze mną. Rewelacyjny tekst!
    • Jest złoto które: posiadamy, dotykamy i o którym marzymy.
    • Gejzer tryska. Ziemia kołysze się. Wulkan mruczy.   Wkrótce wybuchnie. Zaleje ziemię śmiertelna lawa. Wstąpi ognisty bożek.   Na żyznej glebie wyrośnie las. Odnowa!        
    • @viola arvensis   Piękny, kojący wiersz. Bije z niego niesamowity spokój i życiowa mądrość. W dzisiejszym zaganianym świecie takie zatrzymanie się i spacer po "równinie" to prawdziwy skarb. Bardzo podoba mi się ten fragment - nie zdobywam szczytów, szczyty noszę w sobie. To wspaniałe podejście do życia, w którym można odnaleźć szczęścia w prostocie i tu i teraz. A jednocześnie poruszające świadectwo ufności. "Niech się dzieje co chce, skoro Bóg jest ze mną" - to zdanie daje ogromną siłę. Z wielką przyjemnością potowarzyszyłam Tobie w tym niespiesznym spacerze. Pozdrawiam ciepło!
    • @Mel666   Przeczytałam filozoficzną dyskusję pod wierszem, bardzo ciekawą. Więc napiszę krótko.  Cały wiersz to mocna, egzystencjalna szarpanina, z której ostatecznie wyrywa nas czysta fizjologia. To świetny tekst!  Pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...