Zaduszkowa krzątanina

[efemeryda2]

słucham
adagio in g minor
po smyczkach spływa smutek
jednako piękny jak bezlitosny

zapalam
delikatne światełko ku górze
i kluczem modlitwy
otwieram niebieską rozmównicę

siadam
w niej pośród najbliższych
usiłuję cofnąć czas i zamknąć
niedokończone rozmowy

wracam
na swoją ścieżkę
by zdążyć z wędrówką
nim smyczki zawisną żalem
na ostatniej fermacie

w tonacji G – MOLL

[Lilka_Laszczyk]

Tak smutno kiedy nie zamknie się niedokończonych rozmów w usiłowaniu cofnięcia czasu. Takie refleksje nachodziły mimowolnie wczoraj własnie. Pięknie i refleksyjnie napisałeś.

[Anna_Para]

Powtórzę za poprzedniczką, że pięknie i nastrojowo. Chyba g-moll piszemy małą literką. Ale może to być Twój pomysł na... Pozdrawiam cieplutko,

Para:)

[Nata_Kruk]

"Zaduszkowa krzątanina"... niby tylko krzątanina, ale nastrojowo karze spojrzeć na minione
i nie tylko... Podoba mi się. Pozdrawiam... :)

[Emmka_Szlajfka]

ładnie. nostalgicznie i refleksyjnie napisane
na koniec mocno zaznaczona minorowa tonacja utworu
pozdrawiam:))