i znowu jesień

[janusz_pyzinski]

kładą się cieniem gałęzie na ziemię załamało się krzywe niebo wierzb
świeżo zaorany zagon obudził nadzieję na ziarno znowu umarł kłos
dojrzewa świergot w dziobach ptaków szare gęganie ponagla odlot
przydrożny świątek jak wiosną pozdrawia przechodniów słoneczny
latawiec tonie w liściach ognia w którym umierają drzewa

biegnę jak stary świt za zającem błądzę w bruzdach śniegiem
po miedzy skiby zarzuconej na głowę ziemi jak grzywka tyluletnim milczeniem
szukam pilnie w dłoniach powrotu wiatru rwącego na drzazgi powietrze

Magdalena ma mokre od potu włosy i oczy jej zachodzą malwą

pachnące księgi dawno nie czytane drylują wiersze z koślawego nieba
łasi się wieczór w kocim futrze do nóg fortepianu ślepca wypala się pieśń
jak znicz w cmentarnej ciszy bawią się ze mną w przypadki dni skrócone
i czas policzony do końca układam w myślach list do dziewczyny
nocą jednakowo samotni odnajdujemy się w sobie gubimy

[Mariusz_Sukmanowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam panie Januszu:)
Rękę do metafor masz zręczną i wprawną niczym najlepszy wirtuoz skrzypiec.
Mam w dupie mój " wygląd" ,bo jeśli smakuje to się ślinię i tyle.Nie wyróżnię najlepszych "momentów" ,bo cały utwór jest najlepszym momentem.Ktoś pewnie powie :to już było ,nic nowego i ...
Czucie wiersza jest nowe ,wymuskanie ,wygładzone i opowiedziane natchnieniem od pierwszego wersu.Tyle.
Za tą grafomanię mały plusik:)

[Bernadetta1]

oczy zachodzące malwą mnie urzekły;)być może Twoje wiersze Januszu są do siebie trochę tematycznie podobne, ale zawsze odkrywam w nich coś nowego:)pozdrawiam Beata

[Agata_Lebek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A ja sobie zaszalałam z wierszem, bo wiem że mogę ;)) :P

biegnę jak stary świt za zającem
błądzę w bruzdach

pachnące księgi dawno nie czytane
drylują wiersze z koślawego nieba
wieczór w kocim futrze łasi się
do nóg fortepianu

układam w myślach list do dziewczyny

nocą jednakowo samotni odnajdujemy się w sobie gubimy

[Grażyna_Kudła]

Urzekła mnie jesień w Twoim obrazie, Januszku. Zaraz wygrzebię swój zapomniany z warsztatu- niech się jesieni!
:)))
Pozdrawiam, Grażyna.

[Wściekły Azot]

Gdzie jest siwek?

[Marek Konarski]

Od Magdaleny brzmi bardzo przyzwoicie, dwie pierwsze strofy jedynie ornamentacyjne.

[Ran_Gis]

-dziś nie mam głowy.. a jednak chwyciło.. za..!!

pozdrowionko Ran

[Jan_Nepomucen]

ładnie kolorujesz,nawet jesień u Ciebie inna niż za oknem,i choć "Magdalena ma mokre włosy" to jednak "pachnące księgi drylują wiersze z koślawego nieba" i niech tak zostanie do wiosny
pozdrawiam

[Jolanta_S.]

o tak mi graj :)))

[Leokadia_Koryncka]

I znowu wiersz do zanurzenia się w ekspresyjności nie tylko jesiennej.
Pozdrawiam... L.

[Stefan_Rewiński]

Dobre Januszku!

[jacek skraba]

"pachnące księgi dawno nie czytane drylują wiersze z koślawego nieba " - i wydrylowały...
pozdrawiam

[itd_itp]

Dlaczego nie podziwiam: spiętrzenie metafor tworzonych według tej samej receptury. Owszem,
świadczą one o pewnym warsztatowym zaawansowaniu autora, ale przytłaczją ilością.
I w końcu tchną sztucznością. Wiersz jako całość staje się usypiskiem poetyckich liści. Jest tu
dużo przyjemnego szelestu, ale chce się wyjść z tych zdań na świeże powietrze i odetchnąć tym,
co naturalne, zwykłe i przejrzyste.:)

[Marlett]

ziemię - nadzieję
ponagla - pozdrawia
dziewczyny - gubimy
Rymy rzucane przypadkowo ,raz wewnętrzne lub zewnętrzne.
Brakuje w wierszu świeżości i polotu . Wyświechtane zwroty . Obrazek wsi sprzed dwóch wieków - ciekawe spostrzeżenia autora :)