Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Tak wielu nas się zdarza na świecie...
Przyjść do Was nocą, kiedy giniecie...
Samotni, skryci, we łzach, zgnębieni,
Na myśl o ranku przejęci drżeniem,

Tęskni za światem bez słów i ludzi,
Chętni, by zasnąć i się nie budzić,
Ciągle szukacie pomocy w łkaniu,
Ciągle wzdychacie: "Ach, żeby anioł..."

Przyjść do Was wtedy, kiedy wołacie,
Gnieceni bólem, wstrząsani płaczem,
Opadający na dno kamieniem...
Przyjść do Was wtedy, jak pocieszenie...

Przynieść Wam światy, zdmuchnąć tęsknoty,
Zasadzić kwiaty, białe i złote,
Zasiać ogrody, wylać jeziora,
Zmienić w motyle jutro i wczoraj,

A wszystko w dziwnej, sennej poświacie,
Pachnącej mgiełce, mięciutkiej szacie
Pośród księżyca, nieba i gwiazd.
Przyjść i przytulić. I zwolnić czas.

Szeptem przywołać kraje bez-żalu...
I wtedy mówcie, co wam się stało.
I wyliczajcie krzywdy, wyroki,
I samotności, i błędne kroki,

Razem wejdziemy na złote schody.
Patrzcie - nic nie ma. Zmarły ogrody.
Zniknęły gwiazdy, została cisza.
Ja też płakałam. I ktoś usłyszał.

Opublikowano

Agnieszko, wiem, że nie będziesz mi mieć za złe, zatem "podciągnę" długości wersów i rytmy.

Mogę?

Tak wielu nas się zdarza na świecie...
Przyjść do was nocą, kiedy giniecie...
Samotni, skryci, we łzach, zgnębieni,
Na myśl o ranku przejęci drżeniem,

Tęskni za światem bez słów i ludzi,
Chętni, by zasnąć i się nie budzić,
Ciągle szukacie pomocy w łkaniu,
Ciągle wzdychacie: "Ach, żeby anioł..."

Przyjść do Was wtedy, kiedy wołacie,
Gnieceni bólem, wstrząsani płaczem,
Opadający na dno kamieniem...
Przyjść do Was wtedy, jak pocieszenie...

Przynieść Wam światy, zdmuchnąć tęsknoty,
Zasadzić kwiaty, białe i złote,
Zasiać ogrody, wylać jeziora,
Zmienić w motyle jutro i wczoraj,

A wszystko w dziwnej, sennej poświacie,
Pachnącej mgiełce, mięciutkiej szacie
Pośród księżyca, nieba i gwiazd. 9
Przyjść i przytulić. I zwolnić czas. 9

Szeptem przywołać kraje bez-żalu...
I wtedy mówcie, co wam się stało.
I wyliczajcie krzywdy, wyroki,
I samotności, i błędne kroki,

Razem wejdziemy na złote schody.
Patrzcie - nic nie ma. Zmarły ogrody.
Zniknęły gwiazdy, została cisza.
Ja też płakałam. I ktoś usłyszał.


Nadal wiersz jest "o tym", ale rytmiczniej. I jest czyściej w formie. Jeszcze trzeba poprawić te dziewiątki.

Buziaki,

Anna

Opublikowano

Anno,
jakie to ładne! Naprawdę, czuję się, jakbym czytała Twój wiersz. A przecież pisałam to nocą, pół śpiąc. Wprawdzie myślałam, że to może dotyczyć i Ciebie, ale byłam wtedy kompletnie sobą. Dziwne. Jak wiele można zmienić, gdy się jest poetką :)
Dziękuję :) ! Nie umiałabym tak tego wyrównać.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • spadł puch swym ramieniem przytulił rozżalonych rozjarzone brylanty na ziemi tliły się w oczach białe morze wzburzyło się po raz pierwszy od dawien dawna chcąc byśmy przypomnieli sobie, jak to jest płynąć po nim saniami   potajemnie zmówił się nieboskłon z chmurami urwiska stanął się przystankami drogi porwą pojazdy chwalić będziemy się i ogrzewać śmiejąc z gniewu, niekiedy i radości   przytulnie będzie aniołem zostać bo w końcu biel nas zewsząd otacza byle dłoni nie zajechać po całości, czymś musimy postawić posągi z węgli i marchewek   wieczór dziś jest specjalny inny niźli zawsze tańczymy nieświadomie pod jednym płaszczem bawimy się jak niegdyś i tylko to się liczy wszystko to, gdy palą się lampy pomimo tego, że marzniemy   uwieczniona kamera taśma przygotowana na niby nijak wszystko dlatego że dnia dzisiejszego, zwykłego jak inne, spadł puch    
    • @Radosław   a Ty jak Kogut…  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @KOBIETA Bądź  jak Supernova. 
    • @Radosław   wiem Radosław …niestety to takie silne oddziaływanie jest …międzygalaktyczne ;)))) nie wiem jak mogę Tobie pomóc…? ;) 
    • pamiętasz, Paweł, pamiętasz? pierwsze power chordy, tank mana, tiananmen square? to miała być okładka, debiut nasza pierwsza płyta pamiętasz j.p i a.c.a.b? pamiętasz refuse/resist, Badylaka, Siwca, płonącego mnicha? pamiętasz wolność, równość, braterstwo pamiętasz solidarność w szkolnych podręcznikach? pamiętasz? mieszkałem na Broniewskiego ty na Bohaterów Warszawy, razem rżnęliśmy karabinami w bruk ulicy. krzyczeliśmy sprejami na murach drabinkami sznurówek na glanach szliśmy z dumnie podniesioną głową po Władysława Orkana nie wiesz jak mnie to dziś boli kiedy mówisz z wyższością w swym głosie "było się słuchać co mówią jej władze" "śmierć takich głupich suk to mam w nosie"
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...