Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

kiedy się narodziłam – matka była już sama,
ojciec gdzieś przepadł – o nieboska komedio,
wyrosła, bez rodziny, szalona dama,
której dano na imię Remedios,
już w pierwszej wiośnie mej były oznaki,
że ta to będzie dopiero baba – ot, znawcy,
wujciowie, wujaszkowie, których mama
nie żałowała mi, nad ich wzrok badawczy,

mama z wujciami w łóżku, a ja z lalką
i to było dla mnie dzieciaka – tragedią,
bo z mamą być mogłam tak rzadko,
choć mi wmawiała, że jestem Remedios,
a słowo to wiele znaczy lecz wytłumaczyć
jakoś do końca nie potrafiła nigdy,
a kiedy któryś raz z kolei zapytałam z rozpaczy,
tak rzekła – Remedios – robisz z igły widły,

zrozumiała dosłownie – z igły widły – nic to,
powtórzył to ktoś jeszcze – ciało moje pieszcząc,
a miała wtedy lat niewiele – czternaście,
jak ty szybko wyrosłaś – Remedios,
już w ciąży – to koniec – dziecko – przenigdy!
ot – chwila szczęścia i życie przekreślone,
na co on odrzekł – robisz z igły widły,
pójdziesz na zabieg, wszystko już opłacone,

dziecko się narodziło, pozostałam sama,
ojciec gdzieś przepadł – o nieboska komedio,
wyrasta bez rodziny – kolejna dama,
której dałam swe imię – Remedios
i choćby życie jej było piętnem naznaczone
jakim moje jest – będę toczyć bitwy,
by w spokoju przeżyła dzieciństwo swoje,
moja Remedios – po cóż robić z igły widły.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @viola arvensis Violu, zawsze przecież jest wybór - czytać albo nie czytać. ;)
    • niech żyje radość! i śmiech...i euforia... Droga Mleczna to Sezam pełen złotych skarbów dwa serduszka biją miarowo jak atomowe serce matki a pieśń zwycięstwa wypełnia usta igrców i rybałtów   stokrotki. niezapominajki.kaczeńce. wiosna jak tornado zieleni berło królewskie wzięła w swoje ręce Eureka ! zawolał Archimedes czy E=mc2:2 ? ulejmy bogom wina z pucharów w podzience za ten  wiosenny dar!
    • @Sylwester_Lasotaproszę bardzo:    Verse 4] * Want uit een vulkaan die was uitgeblust * Breekt zich toch het vuur weer baan * En op oude grond ziet men vaak het graan W ans pójść wulkan ten, gdzieś w nas, pójść, gdzie bluzg, * Brecht twych want, ujściem w wulkan pójść, gdzie las, * Gdzie w nas wzejdzie bluszcz, w świat, w szloch Twych ran * Heel wat hoger staan dan op rond * Het wit mint het zwart, zwakheid mint de kracht * Daglicht mint de nacht, mijn hart mint jouw hart * W grom ud twych wejść, wbrew życia łatwym grom, * Cel lat mogę dziś w stan zdać Twoich rąk * Lecz w świt wierz, choć czart go obraca w żart, i daj mi w twych grach *Życia rozdział zmiąć, by mój hart minut Twych był wart ... Want uit een vulkaan die was uitgeblust Breekt zich toch het vuur weer baan En op oude grond ziet men vaak het graan Valse en vu d'la canne, une valse lacustre Brecht gitan toque tes verbes d'une urbains banne: En anneau, le pouls gronde, en suite t'mène, quête le crâne  Laat me niet alleen Lat mych świetlny tlen  Laat me niet alleen Ląd mnie nie tka w sen Laat me niet alleen Ne me laisse pas Nie mnie w lesie spraw Ne me quitte pas  Nie kwituj w pół pas... ------------------------------
    • @Berenika97 Ja o przestrodze pamiętam stale Modlę się, przy mnie mój Anioł Stróż Pracuję ciężko, mozolnie, wytrwale i próżnych myśli ja nie mam już.   Dziękuję za piękny -pisany rymowanym wierszem- komentarz Bereniko. :)   Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński  
    • @viola arvensis Pani na D. - złem wciąż złakniona Lecz w Księgach piszą: nastąpi zwrot Panią na D. na koniec pokona Najsprawiedliwszy - Pan Bóg na J. Pozdrawiam serdecznie Violu! J. J. Zieleziński      
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...