Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

W kuflu piwa spijam krew goryczy życia
Lodowiec z mięsa uderza w szczyty gór

A ja spoglądam na Koniec
Popijając krew z resztek ciał
Bo wody nie ma

W y p a r o w a ł a

Cywilizacja ludzka
Rozbita
Na malutkie
D r o b i n y

W kuflu piwa spijam krew goryczy dnia
Lodowiec z mięsa uderza w kolejne Kontynenty

A ja spoglądam na Początek
Popijając wydzielinę z ludzkich ciał

Bo wody nie ma
Bo wody nie ma ...

Wyparowała bezpowrotnie...

Czy Ty Człowieku wyobrażasz sobie
Życie bez o d r o b i n y wody?

Ani mórz
Ani Oceanów
Ani Jezior
Czy rzek ...

Zostałem Ja
Ja Sam patrząc na rozkład
Mej Pięknej Planety

Bez Nadmiaru Rasy Ludzkiej
W kuflu piwa spijając krew goryczy życia
Z o d r o b i n ą
Imbirowego Syropu ...

Opublikowano

...ileż to było piwa ,że nadeszła suchość w ustach i jeszcze na dodatek wszystkie akweny wodne wyparowały , och jak bardzo suszy , popijanie krwi ostatnich nieszczęśników jeszcze bardziej pogarsza sprawę ,ale w końcu może pomoże syrop , do braku wody trzeba się przyzwyczajać może to uratuje planetę...pozdr. B.

Opublikowano

Więcej wyobraźni w interpretacji, to nie jest tekst do dosłownych uniesień.
Pamiętam jak pewna niewierząca interpretowała to tak, jakby bóg widział zniszczoną ziemię przez ludzi.
I to jest właśnie to.

Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • @Mel666   Świetnie ukazałaś dualizm - z jednej strony miasto z "krwi i kości", tętniące życiem, z drugiej - wampir wysysający siły. Fantastyczna metafora. Personifikacja melancholii jako siostry, która daje paradoksalne ukojenie z bezsilności, to mistrzowski zabieg. Bardzo podoba mi się wers - "przyszłość włamuje się , nikt nie pyta o pozwolenie" - super. To bardzo głęboki i wielowarstwowy wiersz. Można by o nim pisać dużo - podpisuję się pod słowami @wiedźma   
    • @Posem ... czyste myśli    ta łąka  to nie sen który znika  to nie jutro które...   to wczoraj  zapisane w sercu    stokrotka na łące  spełnia marzenia  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia   
    • @Annna2... a gdyby... niech nasi najbliżsi, nie stają w tej roli... :) Trudno o Człowieka, ale myślę, że aż tak tragicznie nie jest. Dziękuję Anno.
    • @.KOBIETA. Gdyby tak było, to peel powiedziałby:  "napisali sobie los". Ale ciekawe... Jak bardzo taka korekta mogłaby zmienić wydźwięk i spektrum interpretacyjne całego wierszyka, nieprawdaż? Jak myślisz, Bracie @Charismafilos Czy wtedy przybyłoby mu optymizmu czy pogłębiło dramę? @.KOBIETA. A teraz jakimi stworzeniami się fascynujesz? @Charismafilos Zdecydowanie będę wracał do U-rodzin
    • @Benjamin Artur   Tytułowy "Pies andaluzyjski" zeskakujący z płótna Dalego to genialna metafora. Bardzo podoba mi się połączenie kina Buñuela , surrealizm Dalego i literaturę Cervantesa, tworząc z nich podróż przez mapę Hiszpanii. Tym bardziej, że ostatnio szukałam natchnienia u Dalego. :) Czytając Twój wiersz można poczuć gorące powietrze andaluzyjskiej nocy i usłyszeć rytm flamenco. Świetnie połączyłeś realizm z onirycznym, sennym widziadłem. Sewilla i Grenada ożywają w tych wersach. Bardzo mi się podoba! 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...