Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Mówisz poezja to myśli cierpienie.
Lecz to nieprawda.
Twoją opinię dziś odmienię.
Bo poezja to zwykła wiedza.
Na której drodze
W świat jest Euterpe miedza.
Wiedzę zdobyć nic trudnego,
Kryje się w szkole,
I wśród życia, w koło całego.
Znajdziesz ją w kinie i bibliotece.
Znajdziesz tak prosto,
Po całym szukając świecie.

Wiedza ta bardzo prościutka
Z każdego brana
Po trochu, ludzkości ogródka.
To z rolnictwa jak ziarno kiełkuje.
To znów z kuchni,
Jak miód z dziegciem smakuje.
Francuski Katyń, polskie Termopile.
Trochę z techniki.
O zwyczajnym młotku, atomowej sile.
Trochę z rozpaczy, ciutkę z miłości.
Z każdego miejsca,
Gdzie w swej drodze człek zagości.

Weny skrzydła też nic wielkiego
Znajdziesz je w Sobie,
U sąsiada, człowieka zwykłego.
Bo wena to taki drzwi odźwierny.
Choć leniwy,
A sobie tylko lojalny i wierny.
Ona czasem drzwi skrótu zamyka
Gdy myśl płocha
Do ust nazbyt szybko pomyka.
Nim słowo w świat szeroki ruszy,
Kieruje go na filtry
Czułego serca, delikatnej duszy.

Ot, proszę, to poezji filozofia cała.
Nic wielkiego,
Taka w prostocie sztuczka mała.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




nie prawda czy "nieprawda"... dzisiaj poezja lezy na ulicy, tak mi się pomyślało... jak sztuczka to sztuczka.
trochę banalny w treści Twój wiersz, ale to tylko moje odczucie.
pozdrawiam.
Opublikowano

Witaj- bez urazy - ale jednak poezja to nie taki lekki chleb - moim zdaniem
zbyt długi , dlatego trochę się gubię ., no i troszkę banalny jak już wspomniał
mój przedmówca .
No ale to nasze odczucia może słuszne a może nie .
Zresztą przekonamy się gdy inni tu zajrzą .
pozd.

Opublikowano

wena ta jednak nie przychodzi łatwo
to jest argument by wiedzę zniszczyć
...o matko! pomysł jest jednak na wersów
linijek zastanowienie się- myśli też stryjek

(małym powodzeniem tego wiersza jest
to że może skłaniać do zastanawiania się,
zgadzam się jednak z przedmówcami co do
pewnej naiwności tekstu)

J.

Opublikowano

... wiersz powstał jako przekorna zachęta dla wszystkich, do tworzenia tzw. poezji. "Bo poezja jest jak wojsko. Szybciej znajdziesz bohaterów w szeregach żołnierzy, niż w sztabie. W końcu Bonaparte urodził się na skalistej wyspie. a nie na francuskim dworze"...

... pozdrowienia dla wszystkich...

;-)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • jaśminy w bieli wspominają   jak wtedy pogodne niebo spadło na ziemię upał   lody z czekoladą smakują tobą   pamiętają śmiech szukające się dłonie   bzy akacje dziś  jaśminy jutro  będą wspomnieniem   jesteśmy niczym  kwiaty    zatopić się w płatkach lilii  skosztować nektaru   życie to chwila   6.2026 andrew     
    • Kolejna wersja zdarzeń nie uwzględniła zaangażowania uczuć i emocji I to mimo skali zbrodni Znajdowali się świadkowie Jednak z ich zeznań wynikało że każde kolejne kilka słów to coraz większy chaos Wyrok oczywisty zawisł w powietrzu jednak głodni ofiary z krwi obeszli się smakiem Nic nie było tak oczywiste i niezawisłe jak ten katowski miecz co na wieki zawisł w powietrzu tuż nad szyją ławy oskarżonych Odbicie słońca w jego klindze rozciągnęło się na możliwie najniższy zestaw dźwięków Ostrze i jego stan Wina kara Wobec zaistniałych okoliczności Nie zaistniały Nikt się nikomu nie zaśmiał w twarz Ale wielu wykrzywiło usta Niesmak sytuacji był niezwykle ciężki do przełknięcia A jedynym wyborem było Przeżucie go i połknięcie we własnym zakresie woli Bądź alternatywnie Przymusowa iniekcja w najmniej spodziewanej chwili Pozwól się dopaść zanim cię dopadnie Pozwól dać sobie szansę Pozwól nie dać się zniewolić na siłę  I zdecyduj się na podjęcie ścieżki Prowadzącej do ostatecznego zniewolenia Kaganiec i smycz to nieodłączne atrybuty Wracaj do budy Na ryj kopy buty ‘W najwiekszy deszcz w najchujowsza pogode’  
    • Los podarował mi ciebie Dał szansę aby Cię kochać Czuć zapach Twoich włosòw Poznawać smak Twojego ciała Ty odwzajemniłaś miłość usmiechem Oddałaś mi  siebie Nie żadając nic wzamian Nie budowaliśmy zamkòw Nie były nam potrzebne Cały sens życia zamknął się  W dwòch słowach  We dwoje     
    • @Alicja_Wysocka Piękny, romantyczny wiersz utrzymany w bardzo dobrym klimacie :) - a w dyskusji dodatkowo zabarwiony starą, dobrą muzyczną Balladą - super. :) "(...)  Nie dla sławy piszemy ni dla pustych braw lecz by w słowie ocalić to, co w duszy trwa (...)" Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • Paw z denaturem   Pewien Artur kierowca z Wrocławia  Będąc głodnym zapierniczył pawia Zjadł go razem z piórem Zapił denaturem Teraz się bólem brzucha wymawia.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...