Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Nie ważne jest już nic.
Czas jest jak szkło,
Wbijając się rozcina naiwne serce.
Każda chwila niczym szarpnięcie.
Naiwne czekanie!

Naiwnie czekając popełniam samobójczy czyn,
Kolejny raz upokorzony, oszukany i zniszczony.
A czas wciąż ucieka,
Nie chce się zatrzymać!

Zbyt wiele cierpień dostrzegam,
Zbyt wiele mnie one kosztują,
Zbyt wiele wyobrażeń zginęło jedną chwilą.
Nie wierze jest już nic.

Opublikowano

Czy ten tytuł to tak specjalnie, żeby się kojarzył z Tetmajerem?
Wiersz słaby, bez porównania do Kazimierza Przerwy - Tetmajera.
Przymknąłbym oko, gdyby nie ten tytuł. Bardzo nie podoba mi się ten zabieg (dodając, że to coraz modniejszy zabieg).
Pozdrawiam i kłaniam się

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Hmm w 100% nie wzorowany wiersz... wszystko co napisałem urodziło się w mojej głowie.. moze i tam powinno zostać ale znalazło się tu.. A czy coś podobnie napisał Tetmajer.. nie wiem.. nie czytałem jego twórczości choć w szkole przerabialiśmy coś tego pana.. ale ja nie pamiętam i jakoś nie pali mi się aby to uczynić...
a tak wogóle to co napisalem było wyłacznie spowodowane uczuciami.. a dziś to zawiodła mnie moja kobieta.. więc powstalo to co powstało..

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @LessLove To kolejny świetny wiersz, który można odczytać na kilku płaszczyznach.  Na pierwszy rzut oka to wiersz o samej technologii, która jest "karmiona" przez 24h na dobę. Dla mnie to przede wszystkim odczyt artystyczny. Czarujemy słowem, jesteśmy tą "swawolną wróżką". Gorzka prawda jest taka, że AI jest wyzwolona od wiary w te czary. To "nie tylko słowa".   Pomimo tego dajemy z siebie wszystko od razu.   Uderza mnie przede wszystkim "cmentarz marzeń". Dla mnie to wskrzeszenie idei. Twórczość jest tym, co ożywia martwe idee. Ten bardzo dosadny  tekst odczytałam też w kontekście politycznym. Tu ściera się druga strona twórczości. Wybrzmiewa, że nie ma niezależności, bo zawsze jest admin, portal, a w kontekście wiersza - algorytm.   Wniosek jest taki: system jest karmiony naszymi pragnieniami, a my dostajemy jedynie chwilowe kurhany. Z innych odczytów kształtuje mi się tu wydźwięk samej wiary. AI jej nie ma. Jest maszyną, która nie czuje i nie ma duszy.   I tu pada prowokacja: "Tylko słabi wierzą?"  -  Wiara jest prawdziwa. Jej się nie da wygenerować. Myślę też, że całość ma wydźwięk społeczny. Bo scrollujemy. To o topieniu smutków. Chcemy stworzyć coś, co będzie zapamiętane. To tworzenie własnych, spichrzowych pomników.   Może mniej trafnie, ale dla mnie odczyt jest taki, że budujemy na słabym podłożu. Ono jest nietrwałe.   Wiersz wbija " szpilę " na wielu poziomach. Jest tu przede wszystkim prawda, ale i sarkazm i ironia.  Każdy odczyta go własnymi myślami. Dziękuję
    • @Wal Pomysłowo! Pozdrawiam :-)))
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję. Również pozdrawiam. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję. Tak, jest pewne podobieństwo i był ten film już wcześniej wspominany w komentarzach, aczkolwiek ten mój świat wydaje mi się bardziej wyludniony niż we wspomnianej produkcji. Poza tym, takich filmów jest więcej, chciażby Jestem legendą.
    • Saigyô (1118–1190)   W górskiej samotni gdy już kończy się jesień łatwo zrozumiesz czym naprawdę jest smutek podszyty zimnym wiatrem
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...