Człowiekowi

[Agnieszka_Horodyska]

Nie wolno ci tego zapomnieć, Agnieszko!
Zatopić w rzeczach i smutku
Przeczucia, że jesteś łosnaża.
Pamiętaj Księżyc.
Pamiętaj las starych kamienic.
Pamiętaj wierzbę
Płaczącą.
(Jak ciężko ją pocieszyć
- Nie zmieści się na łódce.)
Na zawsze lub na długo zachowaj
Między źrenicą a powieką,
Między aksonem a dendrytem,
Bazylikę
Ze świętym Piotrem
Patrzącym wiecznością.
Pamiętaj, że nie byłaś wtedy sama,
Że był z tobą Człowiek.
Nie wolno Ci tego zapomnieć, Agnieszko!

[Gość]

hm... a co to znaczy "łosnaża"...? szukałem i nie znalazłem.
treść a'la JP II.
pozdrawiam.

[Emmka_Szlajfka]

niepokój w tym wierszu, nie odnajduję sensu, przyczyny tego niepokoju...
tak jak Popsuty-nie rozumiem słowa łosnaża- gwara?
pozdrawiam zaniepokojona. (o Agnieszkę:))

[Maciej_Satkiewicz]

Ten czlowiek przez wielkie "C" brzmi jednak zbyt patetycznie. Chcialem napisac, ze wiersz troche pokraczny, ale nie, po n-tym przeczytaniu (n nie jest przesadnie dwucyfrowe nawet) jednak sie broni taka forma. Konkretnie klamra zlozona z wykrzyknien przywodzi dobre wspomnienia (z czym mi sie to kojarzy? Jakis wiersz? Film? Ktos moglby mnie wspomoc?) I usprawiedliwia reszte. Niepokoj czuc, owszem, ale to jest niepokoj towarzyszacy.. zdumieniu? Radosci? Zeby nie napisac "olsnieniu" :P

Losnaza - tak, trzeba to sobie na glos powiedziec kilka razy, kameleonie jeden.

Chetnie zobaczylbym w wierszu jeszcze wiecej obrazow, ale on moze powinien byc zwarty jak notatka, drobny jak niezapominajka.

Pozdrowienia :)

[Emmka_Szlajfka]

po powyższym komentarzu żarówka się zapaliła, poczytałam na głos kilka razy .uff i jeszcze wiem co łosnaża.
pozdrawiam:))

[Wściekły Azot]

Strofy o bazylikach - czyli emanacjach kleszej pychy - z założenia są żałosne.

[Beata Piłat]

człowiek człowiekowi nie równy , a zapomnieć można wszystko , zależy jaki nadejdzie czas , piękny rebus, ćwiczący mózg , są chwile , że można się czuć jak " łosnaża"...pozdrowienia B.

[Agnieszka_Horodyska]

Popsuty :) wiem, że a'la. Ale to nie tak. Dziękuję za odwiedzenie.
Emm, ja nie widzę niepokoju, dobrze, że o nim napisałaś, spróbuję też go zobaczyć. Może okaże się, że masz zadatki na artoterapeutkę (że po tworze poznajesz, co "siedzi" w czlowieku ;))
Azot, wiem, że żałosne. Ale czemu z założenia?
Beata, cieszę się że właśnie tak to odbierasz. Oby jak najmniej było takich chwil, one nie są wcale ładne i budujące, i topią.
Maciek, dziękuję Ci bardzo za wyjaśnienie łosnażej. Człowiek tutaj musi być z wielkiej :) Masz rację, powinno być więcej obrazów, ale... zapomniałam :)

[Pan_Biały]

nie wiem dlaczego ale wierzę temu wierszowi - tyle
pozdrawiam
r

[Agnieszka_Horodyska]

To "tyle" dużo dla mnie znaczy :)
Dziękuję za odwiedziny.

[Jacek_Suchowicz]

wiersz odbieram jako osobisty i mocno emocjonalny

pozdrawiam Jacek

[Agnieszka_Horodyska]

Wszystkie moje wiersze takie są, a jeśli nie są, to nie wychodzą jeszcze bardziej niż reszta :) Dziękuję za zajrzenie i zostawienie komentarza!

[Agnieszka_Horodyska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Może "Niech zstąpi Duch Twój" ;] ?