[myślałem że śmierć przychodzi...]

[Janusz_Ork]

Racja, Magdo, okiem nie można mrugać (zmienię). Ale cieszy mnie, że ciągle sekundujesz moim wysiłkom. Dzięki za czytanie i słowa pod wierszem. Pozdrawiam.
J.

[Tomasz_Biela]

polemika z przemijaniem w taki sposób, ze śmiercią która czyha, wart zatrzymania / wykonanie niedopracowane / brakuje szlifów /


osobiście czytam / wiersz wart jest dopracowania /


śmierć przychodzi w ponure dni ?

w słoneczną pogodę przyszła do mnie
wbrew niewinnych lekarzy że będę
żył długo jak z przysłowia koń

upał a ona wchodzi do domu rozebrana
bez wstydu zachowując się jak modelka na wybiegu
z kuchni mruga okiem jakby wiedziała
coś czego nie przypuszczają inni

na okna i lampy muśliny rozrzuca
chyba lepiej czuje się w mroku
gdy wlepia we mnie jarzące ślepia
chyba już poszła

t

[Pan_Biały]

wiersz ma zadatek na bycie dobrym, ale chyba trzeba dać mu trochę czasu i przetasowań
bom nie wygląda zbyt dobrze
mimo to wkręciłem się to oswajanie śmierci
pozdrawiam
r

[Janusz_Ork]

Tomaszu, tym razem jestem niezwykle zadowolony z Twojego komentarza, bo Twoje uwagi potwierdzają opinie innych komentatorów (wiersz przerobiłem już, korzystając ze wskazówek), a cytowana "Twoja wersja" jest doskonałym dla mnie doświadczeniem. W zestawieniu z wersją HAYQ, mogę sobie wyobrazić rozstrzał percepcji, choć temat jest, tak przez Ciebie, jak i przez HAYQ jednoznacznie (i celnie) zdefiniowany. Oczywiście interesują mnie uwagi warsztatowe, ale przede wszystkim, co mój wiersz poruszył u czytelnika. Dziękuję Ci za czytanie i poświęcony czas na analizę i refleksje (Twoja wersja). Pozdrawiam.
J.

[Janusz_Ork]

Dziękuję Rafale, Twoja uwaga to już komplement dla piszącego. Oczywiście zgadzam się z Tobą i przedkomentatorami (dużo pomogły mi wersje HAYQ i Tomasza) i wiersz poddałem już pierwszym poprawkom. A to, że się wkręciłeś, cieszy mnie dodatkowo. Dzięki za czytanie i słowa pod wierszem. Pozdrawiam.
J.

[adam_bubak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

eee, coś nierychliwa ta śmierć, wbrew zapowiedziom z pierwszej strofy,
śmierć sadystka, rzekłbym

zdałaby się tutaj jakaś pointa

[Janusz_Ork]

Adamie, śmierć nie musi być zawsze tym ultymatywnym wydarzeniem. Czasem jest myślą, ideą w sytuacji, kiedy człowiek nie wie jak dalej (różne są ku temu przyczyny). I wtedy zdarza się, że taka idea już nie opuszcza głowy i wtedy śmierć stoi obok, patrzy jarzącymi się ślepiami i czai się do skoku. Dzięki za czytanie i słowa pod wierszem. Pozdrawiam.
J.

[Ewa_Kos]

Tak myślę, że śmierć jest z nami z chwilą narodzin i po mojemu tylko czeka "na okazję";
im człowiek starszy tym częściej o niej myśli. Ja tak mam, dlastego podzielam Twoje spojrzenie:))
Pozdrawiam ciepło:) E.

[Janusz_Ork]

Ewo dziękuję za odwiedziny i słowa pod wierszem. Punktem inicjującym było jednak inne wydarzenie w życiu peela. Pozdrawiam.
J.