Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

****

M._Krzywak
 Udostępnij
https://poezja.org/forum/utwor/126585--/

Rekomendowane odpowiedzi

M._Krzywak

M._Krzywak

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

znałem ją jeszcze kiedy sukienki powiewały nad Wisłą
z czasów tulących się poduszek i pryszczatych wierszy
z krzyków pod oknami kiedy zarabialiśmy na grzechy
znałem ją jeszcze z wtedy kiedy kradło się z portfela ojca

psy się z chujami na łby zamieniały
z rozbitych namiotów i nosów krew jak niebieskie jeziora
kąpaliśmy się bez majtek biorąc na zeszyt w barze
zdzierając plakaty tych mord rozmamłanych

dzisiaj w szkole po pierwszym dzwonku rozwrzeszczane bachory
habit przemknął wbił się w ścianę i pytałem które twoje
to wszystko co minęło to już nie nasze a jeszcze autobus
chyba to trochę minęło zresztą sama popatrz

my już powyżej śledzimy kariery żałując że znowu nie my
te gwiazdy co spadały okłamały zostaliśmy z tymi życzeniami
oszukani obok portfela klucze gdzieś jeszcze kwit na ratę
ostatecznie przyśnimy się jeszcze raz sobie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
https://poezja.org/forum/utwor/126585--/
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poet Ka
      queer hydraulika

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Berenika97 dziękuję:)
    • Marek.zak1
      Gość

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      @Berenika97 Musiałem trochę przemyśleć ten ciekawy, jak zwykle zresztą, wiersz. Pierwsza myśl, to wiersz oniryczny, więc autorka wcale nie musi być samotna, żeby w postać samotnej peelki się wcielić, a dalej akcja to potwierdza, idąc w kierunku horroru, bo obejrzenie kogoś z twarzą peelki to już fajne nie jest. Można jeszcze pójść krok dalej, że pokłady samotności nie zostają nigdy całkowicie zasypane, mimo najbardziej udanego życia w realu, tu podczas tejże nocnej ciszy. Inna myśl, to wymyślanie, czy fantazjowanie, powiedzmy senne, nawet w najbardziej udanym życiu, a myślę, że każdy czasami tak ma.  Pozdrawiam z uznaniem dla wiersza i Twojej ewolucji:). <
    • Berenika97
      Gdzie rdzewieją miecze: 77. Połamany miecz

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Łukasz Jurczyk   To nawet jest trudne do wyobrażenia - taka masa ludzi ciągnących po ogromnych przestrzeniach - zastanawiałam się kiedyś nad problemami w aprowizacji czy przeprawach przez rzeki. 
    • Sekrett
      Pramorze i bakterie

      Przez Sekrett · Opublikowano

      Unosiłam się błogo w pradawnej zupie, odbijały się ode mnie gwiazd konstelacje, płynęliśmy razem, w jednej grupie – ja i inne bakterie.   Wtem ocean zarzucił sieci rybackie:  nieliniowe funkcje i inne rewelacje To ostatni raz, gdy widziałam formację – kolonię, w której płynęłam.    Prawie utonęłam i ugrzęzłam w piasku –  mieliła mnie fala prawdopodobieństwa a gdy doszło do jej kolapsu, miałam już mózg, kończyny   i pięć minut do odjazdu autobusu.    Morze wyrzuciło mnie na egzystencję  – nie wiedziałam, gdzie to jest,  ani czy znaczy cokolwiek więcej.  Rozbitek na przeludnionej wyspie.    Na plaży przyszło mi się błąkać kwantem wyobraźni wyznaczać trajektorie świateł, którym nigdy bądź zawsze było dane się spotkać.   W tunelu ławic, w splątanych włosach,  w nostalgii i wśród wydm kurhanów tęsknię za czasami, kiedy żadne z nas nie miało jeszcze organów.    Nie mogliśmy ich przecież mieć, tak właśnie nam wypadło, sama pamiętam, że to pramorze bakteriom serca skradło.
    • wiedźma
      Uczysz

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @Marek.zak1  tak :)  te spojrzenia są jak ładunek elektryczny ;)  Dziękuję i pozdrawiam serdecznie ;)  @Sekrett ja też, wstrząs dla ciała ;)  Dziękuję,  ciepło pozdrawiam. 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...