Nie czekaj na spektakl

[Gryf]

Wracam bezpowrotnie do tego co było,
Myśli zapisuję niewypowiedziane.
Nie zdołam już słowa przelać na papier,
Wyschnięte pióro ginie przemijaniem.

Drogą do źródeł podążać pragnąłem,
Natchnienia szukałem w porywie wiatru.
Milcząca pustka umysł okryła,
Kurzem porosły deski teatru.

Nie czekaj na spektakl, poety już nie ma,
Skrzydeł zszarzałych do lotu nie wzniesie.
Legendą, wspomnieniem w sercu zostanie,
Opadnie pożółkłym liściem na jesień.

[Hannah_K]

nie czekaj na spektakl poeta zasnął
gdy się obudzi do lotu wzniesie
pieśnią nasyci nas piękną jasną
łzami nasyci jak pani jesień

:)

[Duks]

Witaj Janku.
Miło mi, że znalazłeś chwilę, aby nas odwiedzić.
Ja - mimo wszystko będę czekał na kolejny spektakl. :)
Pozdrawiam

[Gryf]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki Hannah, ale ten poeta zasnął dość głęboko. Pozdrawiam z uśmiechem.

[Gryf]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Andrzeju, to właściwie miało być pożegnanie, bo znów jakoś wszystko trudno mi się składa. Wolę przeczekać. Widzisz tak naprawdę nie chcę odchodzić, ale czuję że zaczynam się wypalać. Nie chcę na siłę pisać, boję się Was zanudzić.
Na zawsze pozostanę Waszym Przyjacielem, wpatrzcie się czasem w obłoki, może kiedyś...
Pozdrawiam.

[Hannah_K]

a może jednak sen to jest tylko
w którym przyśniło się odchodzenie
mrugnij powieką odleci chwilką
która rozpocznie twoje przebudzenie

rozumiem co nie znaczy, że nie będę czekała

pozdrawiam :)

[Michał Gomułka]

Drogi Gryfie, żadnego wypalenia. Niebawem zaproponuję Ci coś, mam nadzieję, ciekawego - oczywiście wspólne pisanie, ale... Trzymaj się. I sprawdź czasem wiadomości prywatne na poezja.org

[Ran_Gis]

spektakl w szczerym polu


kiedy tak patrzę nocą
w katedrę Wszechświata nade mną
nagle wydaje mi się że gwiazdy
są szczelinami źrenic
dalekich dzikich zwierząt
albo nakłuciami w niebie..
i że za tą dziurawą kurtyną
jest jasność od Słońca większa
Bogowie za stołem sobie siedzą
w kości o nas grają
i wino pucharami piją


R.G.


-pozdrowionka.. Gryfie

Ran