Dziewczynka z zapałkami

[Mirabelka]

Suną głazy wśród wielkomiejskich ścian.
Uliczny żar opada na ich ciała.
Zasłuchane w siebie,
niewidzące oczy zwracają ku bezbrzeżnej biedzie.
Nie widzą, nie słyszą, nie czują.
Ale pomogą pieskowi – bo to ładnie wygląda
i nakarmią gołębie na rynku.

A za zakrętem, pod ich kamiennym nosem,
w małej rączce dziewczynki
samotnie dogasa
ostatnia nadzieja.

[Gość]

jak dla mnie trochę zbyt wiele "ciężkich" rekwizytów - głazy, żar na ciałach, kamienny nos...
końcówka: "dogasa ostatnia" - wystarczyłaby. a tytuł niestety - ściągnięty, jak by nie czytać :)
pozdrawiam.

[Mirabelka]

Ściągnięty? a ja bym to raczej nazwała inspiracją, czy intertekstualnością...
pozdrawiam
Mirabelka

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

a tak. z tym że w niniejszym przypadku bardziej na miejscu byłby cytat niż dosłowne odwzorowanie. ale to moja opinia, zawsze do odrzucenia :)

[Jego Alter Ego]

więc może opozycyjnie "dziewczynka bez zapałek"? :)

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

pewnie :)

[Mirabelka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

pewnie :)

hmm...może, może;) powoli zaczynam się przekonywać do tej "opozycji":)

[Emmka_Szlajfka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

trafna obserwacja. prawda o "naszych" dzieciach, znieczulicy, biedzie, która siedzi w kącie, a gdy u kresu sił cicho woła o pomoc. "dostatni" rozczulają się nad kulawym psem. albo dowartościowują się kupując swemu psu kolejną zbędną zabawkę...pozdrawiam:))