szczęście

[kall]

mojego wprost nie da się zakrzyczeć
- szepcze cicho
choć całkiem stanowczo

czasem napomknie o banałach
że my tacy antyromantyczni i bez poezji
że wszystkiego zbyt mało
i tak kochać się nie da

a jednak można
codziennie zrobić kawę
ciepłą i pełną troski
takie i love you w ziarenkach

wtedy moje się dziwi
Jak taka romantyczka
bez szafirów i innych błyszczących pięknideł?

***
magii nie tworzą bukiety i słowa
bo najwięcej szczęścia byłoby w kwiaciarniach
- a to niemożliwe

wszak najwięcej Ciebie mam ja

[kall]

na początku chciałam się przywitać: Dzień dobry!
nie wiem, czy ktoś mnie tu jeszcze pamięta:-) parę lat temu przeżywałam tu prawdziwy wybuch poetyckich emocji, pisząc o wszystkim i niczym (dosłownie i w przenośni;-). potem kontakt z liryką urwał się nagle - pisywałam na serwetkach i w wykładowych zeszytach, ale nie umiałam sklecić nic do końca. to pierwszy od dawien dawna twór - dlatego proszę o wyrozumiałość;-) nie znam teraźniejszych reguł poezji.org - jak już wspominałam, długo mnie tu nie było. za każdą radę/uwagę serdecznie dziękuję!

pozdrawiam ciepło
/k.

[były__premier]

za dużo szczęścia w szczęściu, ale coś tu się dzieje, może kolejny będzie bardziej dramatyczny;) pozdry

[Gość]

pozbyłbym się wyrazu "szczęście" z tekstu - w zupełności wystarczy tytuł.
pozdrawiam.

[kall]

rewelacyjny pomysł z wyrzuceniem szczęścia z treści - zaraz tak zrobię!
dzięki za wizyty:-)
pozdrawiam
/k.

edit: zostawiłam tylko po *** - lepiej?

[były__premier]

lepiej:)

[Emmka_Szlajfka]

"magii nie tworzą bukiety i słowa
bo najwięcej szczęścia byłoby w kwiaciarniach"
banalnie, a trafnie prawdziwa obserwacja!
piękna rzecz mieć kogoś tak do cna, naprawdę. smaczna czułość....
pozdrawiam:)