bo jeśli jest?

[były__premier]

zapomniałem jak smakuje skończony wers, gramatyka
śmierci to podróż do słowa, bo nie ma słowa, bo jest
ja toczące poemat niczym balast przez pęd
pytajników.

i jak wydobyć teraz, jeśli jest teraz? jak wyjść z obcej historii
i odjąć oddech, i mirrę; zawłaszczyć morze spokojnych przypływów,
bo jeśli dym prokuruje przyszłość, to jest strumień i wydma wezbrań

nieruchoma jak poszlaka, nieuchronna fraza. teraz wersem
dzielimy życie na sceny, sceny w rysopis i dalej:

gdzie słońce układa sitowiem promień.
jesteś we mnie, dialektyko fal.

[Dorota_Jabłońska]

Wiersz-geodeta filozoficznie podzielił mi dzień na sceny :)

Dziękuję za przyjemność lektury i gratuluję :)

[Mariusz_Sukmanowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Głęboki to wiersz i myślowo i metaforycznie.pozdro

[były__premier]

dzięki za ślady:) pozdry

[Jego Alter Ego]

the best of jasiu:)

a na głos jeszcze lepszy

to głęboki, mądry i zróżnicowany wiersz, do którego lubię wracać:)
od nieruchoma do końca jest wręcz idealnie

[jacek skraba]

nie trafia do mnie,ale nie musi,nie będę się przymuszał do czytania balastu przez pęd pytajników
pozdrawiam

[były__premier]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

tyż prawda, pytajniki męczom, a zmękczona dusza nie reaguje na boćki;) pozdry

[adam hoff]

zapomniałem jak smakuje skończony wers

jesteś we mnie, dialektyko fal

Peel w ciągłym ruchu poznawczym :) Tekst konsekwentny, zgrabny, z dbałością o słowną urodę na granicy kabotyństwa (ja toczące poemat, wydma wezbrań), jednak jej nie przekraczający.

[były__premier]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

oj dajcie już spokój z tym kabotyństwem, już taki jeden Lekter tu jest:P

[adam hoff]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

oj dajcie już spokój z tym kabotyństwem, już taki jeden Lekter tu jest:P

Oczywiście...niech sobie "ja toczy poemat" spokojnie, bo mu się wydma wezbrań zwarzy...

[Agata_Lebek]

Pogrubione do ponownego przemyślenia, reszta bez zastrzeżeń.
Podoba się :))

zapomniałem jak smakuje skończony wers, gramatyka
śmierci to podróż do słowa, bo nie ma słowa, bo jest
ja toczące poemat niczym balast przez pęd
pytajników.

i jak wydobyć teraz, jeśli jest teraz? jak wyjść z obcej historii
i odjąć oddech, i mirrę; zawłaszczyć morze spokojnych przypływów,
bo jeśli dym prokuruje przyszłość, to jest strumień i wydma wezbrań

nieruchoma jak poszlaka, nieuchronna fraza. teraz wersem
dzielimy życie na sceny, sceny w rysopis i dalej:

gdzie słońce układa sitowiem promień.
jesteś we mnie, dialektyko fal.

[były__premier]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

a możliwe że te drugie BO niepotrzebne, ale ja lubię takie mantry powtórzeń;) pozdry

[Stefan_Rewiński]

Namieszałeś zagadkami. Moja partnerka mówi, że to trzeba czytać wiele razy, ja też mam problemy z odczytaniem twoich wyobrażeń. Ale wrażenia na tak.

[były__premier]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Stefan, bo jak się pisze "z wnętrza" do wnętrza, to zostawia się czytelnikowi tylko tropy ;)
thx za wgląd. pozdry