Nadburzański zmierzch

[Mirabelka]

Nadbużańskie łąki
lśnią od kropli brylantowych.
Końskie grzywy
rozczesuje mokry wiatr.
Świat paruje
pełnym echa rozmarzeniem.
Wody Bugu
zatapiają oczy gwiazd.
Smutny księżyc
żegna purpurowe słońce.
I zapada aksamitna noc
na tej nadbużańskiej łące.

[Mirabelka]

odnalezione, odkurzone, no i jest:)
taki obrazek, by można się było uśmiechnąć na koniec dnia;)

[Liryczny_Łobuz]

Mirabelko, widzę że miało być coś w stylu - "A gwoździki spoza trawy ..." ale :

Wiem, jestem też miłośnikiem Leśmiana i nieraz próbowałem go naśladować ( jak sądzę najlepiej wychodzi to Alicji Wysockiej) przykład:

www.poezja.org/debiuty/viewtopic.php?id=40506

- i wiem że jest to świat spostrzeżeń spoza mojej wyobraźni.
Ale Ty próbuj - tylko unikaj (jak i Leśmian) zbyt łatwych skojarzeń. Twórz nowe - swoje.

Wybacz (!!!) ale zestawienia - " smutny księżyc, purpurowe słońce czy aksamitna noc" - to banały z kajecika pensjonarki - musisz być bardziej dociekliwa, i długo-długo szukać w sobie odpowiedniego słowa.

Bo cały wiersz - ma swój klimat i urok.

Ale nie mogłaś sobie wybrać lepszego Mistrza niż Bolesław L. - więc dalej idź za Nim!

A teraz, kiedy już "odtrąbiłem uroczystość spełnionego nieistnienia" - Pa!

Marek

[Mirabelka]

Do Leśmiana to się nawet nie porównuję, nie ma szans bym się kiedyś do niego chociaż zbliżyła...a cały wiersz miał być raczej z przymrużeniem oka, takim małym błyskiem, któremu daleko do miana "poezji" .
Pozdrawiam Cię serdecznie Marku i dziękuję za odwiedziny:)
Mirabelka

[Liryczny_Łobuz]

Eeee tam - nawet się nie domyślamy co tam w nas siedzi - i nie musi to być Leśmian. A może Jasnorzewska-Pawlikowska albo Zuza Ginczanka?

I nigdy w to nie wątpić, wyszarpując z siebie -Dotąd Nieujawnione Tajemnice.

Pozdrawiam - Marek