Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

yo (liczba)

Konrad_O.
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

adam hoff

adam hoff

Opublikowano
Opublikowano

Poznawianie - zręczny neologizm łączący poznawanie, odkrywanie z zawieraniem znajomości w szczególnej, retrospektywnej formie. To rzecz o czymś czego nie było ale mogło być, wręcz być powinno, a stąd już tylko krok do prawdziwości...
Być może błądzę ale to przyjemne błądzenie :)

Ewa_K.

Ewa_K.

Opublikowano
Opublikowano

W czwartej linii bez słowa "bar" - przecież wiadomo, że o niego chodzi. Końcówka nic nie wnosi, więc można coś pokombinować, zamydlić oczy czytelnikowi.

np.

starzejemy się w tym samym tempie
z jednym barmanem dwoma rachunkami
i dekadą różnicy

pachnie gotowanym piwem
włosy wieszasz za okno ja palę i patrzę
w kwadratowe koło -
dojrzałaś gdy wyrastałem ponad stół

popełnilismy mezalians płci
głową przy kolanie dłońmi na piersiach


___________


:) sorry, nie mogłam się powstrzymać

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Migrena
      Noc Przodków

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Berenika97   Bereniko.   czytając Twój wiersz mam poczucie, że dotykam czegos pierwotnego i czystego zarazem.   to nie jest tylko poetycki powrót do obrzędu Dziady bo  to jest przywrócenie metafizycznej ciagłości świata .   u Ciebie granica nie zostaje przekroczona dramatycznie bo  ona po prostu przestaje istniec , jakby nigdy nie była czymś ostate cznym. najbardziej porusza mnie ta filozoficzna zgoda na jednosć bytu.   smierć nie jest tu   pęknięciem, lecz przejściem w inny wymiar obecności.   ziemia "patrzy, bada” ,  to zdanie brzmi jak mysl z dawnej kosmologii, w której człowiek nie jest oddzielony od wszechświata lecz własnie w niego wpisany.   czuję w tym wierszu mądrość która nie potrzebuje wielkich słów, bo wyrasta z wewnętrznego ladu. Twoja poezja ma niezwykłą własciwość :  nie epatuje tajemnicą ale pozwala ją współodczuwać.   czytam te wersy jak spokojną medytację nad wspólnotą żywych i umarłych.   nad tym, że jesteśmy splotem krwi, pamięci i swiatła.   "Świat jest w jedności teraz ułożony ” – to zdanie brzmi jak credo, jak   cicha deklaracja wiary w sens istnienia. piszę to jako ktoś, kto naprawdę ceni Twoją Nika  twórczość albowiem masz dar nadawania sacrum prostym słowom.   a to jest wielka rzadkość.   ten wiersz zostaje we mnie jak łagodny płomień - nie oślepia, ale ogrzewa .   i mnie z tym płomieniem jest intelektualnie doskonale :)   pięknie Nika.      
    • Myszolak
      pyłki i drżenia

      Przez Myszolak · Opublikowano

      @vioara stelelor Aż mnie ciarki przeszły :) Piękny wiersz, jest w nim energia błogości i spokoju, i szczęścia :)
    • vioara stelelor
      Bezmgielność

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      @Florian Konrad Piękne obrazowanie, zostaje pod skórą. Cudownie pokazana intymność, przmycona w delikatnych sugestiach, a po niej przytulna bliskość z kotem, bo on przecież musi być najważniejszy.
    • Amber
      Noc Przodków

      Przez Amber · Opublikowano

      @Berenika97  Wiersz jak instrument zachwyca czytelnika mrokiem onirycznej aury. Pozdrawiam serdecznie.
    • vioara stelelor
      Boli gdy człowiek człowiekowi kamieniem

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      @Waldemar_Talar_Talar To prawda, gesty życzliwości są ważne, zawsze mogą przynieść dobre owoce.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...