Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Graffiti z lepszej dzielnicy

Don_Kebabbo
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Don_Kebabbo

Don_Kebabbo

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Znasz podobno każdy kolor
Już widziałeś w życiu wszystko
A czy byłeś tam, gdzie stoją
Pospoliche blokowiska?

Postaw kiedyś swoją nogę
W bramie z dala od latarni
Jeśli wrócisz, to opowiesz
Czy tam żyje się normarnie

Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

różne są blokowiska.
podziwiam autora za niezmienne ciekawe a przy tym jak dla mnie jednoznaczne i trafne postrzeganie społeczne, plus oczywiście - forma przekazu.
pozdrawiam.

Nata_Kruk

Nata_Kruk

Opublikowano
Opublikowano

Pamiętając Twoje poprzednie, nie mogłabym nie zajrzeć tutaj.
"Graffiti z lepszej dzielnicy" też zabiorę, bo bardzo mi się podoba.
Przeczytałam dwa razy... kolejne będą na gruncie prywatności we własnym M.
Pozdrawiam... :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      Aleksander (1). Nawiązanie połączenia.

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @vioara stelelor   Mam nadzieję, że ten komentarz bardziej Ci się spodoba.  Wiersz jest głęgoko psychologiczny, można by go rozbierać na czynniki proste i jeszcze prostsze i długo.  Napisany z dużą wiedzą psychologiczną.  To niezwykle intymny i poruszający zapis wewnętrznego dialogu oraz procesu samouzdrawiania - poszukiwanie zagubionej części siebie (najprawdopodobniej tzw. „wewnętrznego dziecka”), konfrontacja z własnymi zaniedbaniami oraz ostateczne otoczenie samego siebie czułością i opieką.   Podmiot liryczny zaprasza nas do wnętrza własnej psychiki, którą obrazuje jako fizyczną przestrzeń- „puste pokoje” i „ściany bez okien”. Dla mnie najbardziej poruszającym momentem wiersza jest krótki dialog- "kto ci to zrobił? ty - odpowiada ledwie słyszalnym szeptem".   To moment pełen bólu, ale i uświadomienia. Podmiot liryczny zdaje sobie sprawę, że to nie okrutny świat zewnętrzny skrzywdził jego wewnętrzne "ja", ale on sam - poprzez ignorowanie go, narzucanie mu presji i odcinanie się od emocji.   Zakończenie to deklaracja miłości własnej. Słowa o krwi, która „będzie płynąć hojnie, zbawiennie” to obietnica powrotu sił witalnych. Energia życiowa, która wcześniej uchodziła w pustkę, teraz posłuży do ożywienia i ochrony własnego wnętrza.Wiersz ma formę niemal dramatyczną, przypomina zapis sceny z terapii lub medytacji.
    • wiedźma
      Fircyk

      Przez wiedźma · Opublikowano

      Fircyk subtelny zamieszał mi w głowie, Tuzin kobiet rozkochał już w sobie . Brunetki, blondynki i rude mrugają oczami, gdy kroczy dumnie . Po co Ci taki? - mój rozum szepcze, lecz serce nie słucha, On butami je zdepcze.   Serce rozumu nie słucha, gdy zima swój biały płaszcz chowa i wiosna przewiśniegi budzi. Zielenią się pierwsze liście - serce bije, on się śmieje - butami je zdepcze.    
    • violetta
      Właściwa wie

      Przez violetta · Opublikowano

      @KOBIETAłubie stokrotki, zawsze zbieram herbatę:)
    • MIROSŁAW C.
      wilkoryki

      Przez MIROSŁAW C. · Opublikowano

      @vioara stelelor „Życie to nie problem do rozwiązania, lecz rzeczywistość do doświadczenia” – Søren Kierkegaard.   Dziękuję bardzo za wszystkie ślady zainteresowania, pozdrawiam. 
    • KOBIETA
      Właściwa wie

      Przez KOBIETA · Opublikowano

      @violetta   będzie! Już jest !

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...