Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

tak naprawdę wiersz jest o niczym
byle słowa jakoś brzmiały między sobą
czy mam rację czy nie - tak się czyta ten tekst

a ja tak czytam

/

Przekwitanie



przekwita czerwiec
chmary ptaków wzlatują w powietrze

nie uchylaj okna dawnej pamięci
nie wypatruj w chmurze głosów
struną pogód potrąconych
zatańczyło w ramie lustro

między nami wzbiera
cisza niedoszłych godzin

dwa przegnane ptaki jednym wiatrem
poleciały w różne strony
słońcem rozpalone
morze wspomnień
papierowe okręty

pod stopy jak głuchy ślepiec
rzucam kamień
zacznie brodzić w porę

z latem wynieść się w bezkresny pejzaż


tyle /

wiersz nie powinien być w tym dziele
jak wiele innych /
skoro już jet taki dział /

t

Opublikowano

-nudnie przeczytałeś ten wiersz Tomaszu Komentarzu.. jak na 5640 wyspecjalizowanych.. z
ostatnim..





Przekwitanie



przekwita czerwiec
chmary ptaków wzlatują w powietrze

nie uchylaj okna dawnej pamięci
nie wypatruj w chmurze głosów
struną pogód potrąconych
zatańczyło w ramie lustro

między nami wzbiera
cisza niedoszłych godzin

dwa przegnane ptaki jednym wiatrem
poleciały w różne strony
słońcem rozpalone
morze wspomnień
papierowe okręty

pod stopy jak głuchy ślepiec
rzucam kamień
zacznie brodzić w porę

z latem wynieść się w bezkresny pejzaż

tyle /

wiersz nie powinien być w tym dziele
jak wiele innych /
skoro już jet taki dział /

t




-a to co powyżej.. nie licuje do tego działu.. a z moim wierszem.. się zgadzam..
że mogą się z nim nie_zgadzać.. inni.. i nie tylko inni.. i tylko inni.. i aż inni..
i jeszcze inni..i jeszczio mnogo mnogo nas..


no to pozdrawiam serdecznie ucieszony z odwiedzin zawsze to coś.. Ran



ps:no i reszta z minusa..

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




bronisz swego rozumiem ;)
broń / póki masz siłę i broń /
i miej
mój minus i tak za cholerę nic nie zmieni
i wcale nie ubolewam z tego powodu
śmieszny jest ten dział dla mnie i jego zasady
więc też z tegoż powodu skorzystałem z minusa
dla hecy
ten podział
ale to temat rzeka
i przedarty jak kartka papieru /


t

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Aleksander Hoorn... przede wszystkim dziękuję bardzo za zwrócenie uwagi na delikatną stylizację oraz pewną uniwersalność całości, to drugie jest bardzo wygodne dla mnie, bo w wielu treściach być może odnajdzie się nie jedna, a więcej osób. Tutaj.. chciałam też krótko, żeby nie zanudzić Czytelnika. To bardzo mocny komentarz... jej, cieszę się bardzo, że akurat mnie się taki trafił... :) Naprawdę, bardzo za powyższe słowa dziękuję, za każde jedno, jak również ogólny wydźwięk całości wpisu. Pozdrawiam.    
    • Ta koparka od początku wydała mi się podejrzana. Jak ona mogła? A taki piękny był ów zakątek. Wierszyk bardzo melodyjny, przyjemnie się czyta.   Pozdrawiam :)
    • Jest w tym tekście coś, co trudno uchwycić od razu - ta cisza między słowami, która mówi więcej niż same zdania. Żurawie, których nie słychać, wędki jak kuracjusze, wyspa za mała na domek dla łabędzia, ale wystarczająca dla dwojga - to wszystko składa się na obraz świata, który zwalnia. Pięknie opisany. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @[email protected] no mam nadzieję, że Cię to nie uraziło. Sama przez trzy lata też pracowałam. Tu  "księgowa" to przyjaciółka, która niczym księgowa kalkuluje czy jej się tą przyjaźń opłaca.  Dziękuję, że zajrzałeś , serdecznie pozdrawiam. 
    • @Nata_Kruk Stylizacja przypisuje temu oczekiwaniu na macierzyństwo wymiar uniwersalny, symboliczny. Blaski i cienie, nadzieje oraz lęki, nie są tu nazwane wprost. Nie znajdziemy w tekście zbyt wielu elementów indywidualizujących, nadających doświadczeniu charakter jednostkowy Można odnieść wrażenie, że opowiedziana wierszem historia jest reprezentacją emocji, łączących wszystkie ciężarne kobiety ze wszystkich znanych utworów literackich w jedną wspólnotę. Odnajduję też w nastrojowości wiersza coś pierwotnego: siłę manifestującą się zarówno podczas porodu w sterylnej sali szpitalnej, jak i podczas porodu w kurnej chacie, przy mruczącej zaklęcia wiejskiej znachorce.   AH
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...