Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

jest tak skrupulatna
że powinna pracować w kontroli
księgowości albo uczyć matematyki
lubi liczyć minusy i plusy
i może dlatego ma ciągle załzawione oczy

egzaminuje rano w południe i wieczorem
nawet siebie
gdyż zawiodła się na innych
choć z prawdziwą rozkoszą innych sprawdza
ale to jedyna dostępna rozkosz

ma kłopoty zdrowotne
często trzyma się za serce
za głowę
i tak lubi się fotografować

za zegarek trzyma się w obawie
że gdy stanie
wszystko wstrzyma wraz z oddechem

miłość własna nie rezygnuje z siebie
nawet w samotności
to związek małżeński
którego nie rozwiąże żadne zdarzenie
gdyż to co go zaczyna
także kończy

wszechogarniające ja
mi mnie moje
w którym nic się już nie zmieści
nawet maciupeńkie ty

Opublikowano

"własna"

skrupulatna
liczy minusy i plusy
ma załzawione oczy

egzaminuje
siebie
innych sprawdza
jedyna dostępna rozkosz

ma kłopoty zdrowotne
trzyma za serce
głowę
i tak pozuje
się fotografować..

i za zegarek w obawie
że stanie
i wszystko wstrzyma z oddechem

nie rezygnuje z siebie w samotności
związek małżeński
co go zaczyna
także kończy

wszechogarniające ja
w którym nic się nie mieści
nawet maciupeńkie ty


ps:ciupelene.. przystrzygłem na swoje wibracie..
a temat do spulchnienia szalenie ciekawy !

poz R

Opublikowano

Cienka jest granica pomiędzy miłością własną a miłością do samego siebie; tuszę że autor pisząc wiersz traktujący o miłości własnej w jakiejś mierze temat zaczerpnął z autopsji, skoro tak precyzyjnie zdołał go zdiagnozować. Pozdrawiam.

Opublikowano

Stefan Rewiński.;
jakżeś tak ciekawy do sobie włóż nos do...wyboru!

:))!
J.S
----------------------------------------------------------------------------------------

Ran Gis.;
- rozumiem męskie monosylaby, ale jako poeta nie znoszę wykładów półgębkiem na półdupku -
no tak mam i cześć!

- ale - Przyjacielu - czytaj sobie wedle woli;
fajnie że tu Jesteś!
dzięki!

J.S
-----------------------------------------------------------------------------------------
Leszek Nord.;
- myślę, że to podstawowy problem nieporozumień i rozwodów - serio i powaga!
:))!

_______________________________________________________________________!

islamic.;
- nie inaczej - z autopsji; jak wszystkie bez wyjątku wiersze; zwłaszcza te historiozoficzne, gdzie mój patriotyzm budził się pod Kirholmem, w Stoczni Gdańskiej i Katyniu czy Miednoje...

----------------------------------------------------------------------------------------------

Maciej Ignacy Fraszewski.;

dziękuję - Drogi Czytelniku; a może bezcenny...
:))!

-------------------------------------------------------------------------------------------

Dorota Jabłońska.;

!! ażebyś wiedziała - dzieci godzą miłość własną matki i ojca - bingo!

:))!
J.S

--------------------------------------------------------------------------------------------

Jolanta S.;
?! to Ty - Jolu?!! Naprawdę?!

serdecznie!!!
J.S

Opublikowano

Bardzo słabe. Temat podejmowany wielokrotnie przez wielu filozofów. Jeśli ktoś podejmuje się dzisiaj, aby po raz kolejny roztrząsać tę samą myśl, powinien zrobić to w oryginalny sposób. A tu nie ma nic. To już wolę poczytać, co o Erosie monologicznym miał do powiedzenia Martin Buber. Przynajmniej konkluzje są nieco głębsze. Tutaj płycizna.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Marzenie   uwolnić się porozrywać pajęczyny rozdrapać niech krew płynie niech trzaska niech w wodę się zamienia albo w wino jak ten wiersz niech parzy w oczy kłuje z korzeniami wyrywa złe myśli w błękit nieba zamienia  
    • @Łukasz Jurczyk   Napisałeś bardzo uniwersalnie - to studium psychiki żołnierza. Czy ten fragment to pokłosie buntu w Opis? Aleksander pozwolił najstarszym i rannym żołnierzom wrócić do domu, co wywołało bunt reszty armii. Niezależnie od kontekstu historycznego, ukazany jest tu dramat żołnierza - każdego, i jest on od stuleci podobny. Okazuje się, że wybór jest trudniejszy niż rozkaz, bo wolna wola paraliżuje go - poza armią jest nikim. Słowa „w ciszy nie umiem spać” oraz ucieczka przed ciszą - to opis syndromu stresu pourazowego (PTSD). Żołnierze wybierają dalszą walkę, bo zatrzymanie się oznaczałoby konfrontację z własnymi demonami.   Bardzo ciekawe jest porównanie miłości króla do uczucia, jakim wojownik darzy „swój stary nóż”. To miłość do użytecznego narzędzia. Żołnierze zdają sobie sprawę z własnego uprzedmiotowienia, a jednak to akceptują. Wojna kradnie młodość -biologicznie ci żołnierze są jeszcze nie najstarsi, ale mentalnie są starcami. Ich serca zamieniły się w "żelazo" - stwardniały, pozbawiając ich miękkich, ludzkich odruchów. Psychologiczny, aktualny i świetny tekst! Wolność rodzi strach, Łatwiej podnieść znów włócznię. Młodzi a już starzy.
    • Osobiście lubię jedzenie na wagę, bo widzę, co wybieram, poza tym mogę sobie sam przynieść i nie potrzebuję do tego kelnera. Pizzę lubię, ale szczególnie zdrowe to to nie jest. Pozdrawiam z podobaniem.  
    • @.KOBIETA.   Piękny wiersz, intymny, ze świetnym rytmem. Obraz lustrzanych spojrzeń i ta cisza wypełniana czułością – coś bardzo zmysłowego. 
    • I stanął oskarżyciel przed Bogiem,  A Jezus obok patrzy i słucha. - Apollo, złóż zeznanie Ojcu. - Ojcze, zabili Twojego syna, mojego umiłowanego, tego, który obok stoi. - Ojcze, to prawda, leżałem pominięty w polu, przy płonących krzyżach w Jerozolimie. - Tak, Ojcze, widziałem to w wizji, ociekający słodycza i miłością, ten najpiękniejszy został porzucony jak pies w polu bez budy. - Dokładnie, tak. - Nie mogłem nic w tej sytuacji zrobić, nawet nie wiedziałem wtedy, że to on! - Nie wiedział, Ojcze, nie wiedział. - Ojcze, to Twój syn pierworodny, tu potrzeba pomsty! - Tak, Ojcze, niech diabeł czyni, co do niego należy.   Tutaj Jezus przytulił diabła, i rzekł: - Wesoło było, kiedy mnie kusiłeś ale wiesz, że to żarty, To Twoja działka ukochany. - Tak, mój Panie! Miłuję Cię, zniszczę wszystko, a potem odnajdę Ciebie. - Tak czyń ukochany. - Będę szukał! - Znajdziesz!   Tak bracia rozeszli się sprzed oblicza Ojca i Stwórcy. A diabeł utyskując za swoją pierwsza miłością, Jezu, pomyślał w sercu: - To teraz ich oszukam, niech giną pod natłokiem kłamstw. A tej, która miała być moja odbiorę wszystko. I tym, którzy z nieprawego łoża poczęli się, a mieli być moi - też odbiorę wszystko lecz ich samych przy życiu pozostawię. Potem odnajdę Jezusa, a na ziemi niech się dzieje, co się chce. Po czym wrócę i wyjdzie szydło z worka, bo w czym Ci durnie nadzieje pokładają? W pieniądzach, we władzy, w kobietach, domach, samochodach? Zostaną pominięci! Ich imiona nigdy nie były zapisane w księdze życia!   Jezus, usiadł spokojnie w niebie, a Apollo zatarł ręce i wziął się z całym zapałem do pracy.    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...