cetel – obumieraniem przekazu

[Messalin_Nagietka]

zwabiony poeta zapachem papieru
wzrok z gęstwin „nie do snu” unosząc nad ranek,
trwa w locie nad ziemią w promieniach orderu,
co przypioł nieboskłon do piersi i panem
nad grudę wylewną, gdzie ziarna są falą
od piachu do boru – powieścią uznaną,

smakuje poecie przejrzystość tej księgi,
nie bacząc na druk – swój wywodzi słowotok,
noc gnije w księżyca okręgu zaklętym,
nad ranem się same sentencje zaplotą,
zakręcą, zadudnią na dnie wyobraźni
samego niebiesia co z chmurą się drażnił,

tych ranków spisanych poeta nie liczy,
nie wiedzie na szafot by w dniu przypomnienia
otworzyć grób, w którym łby święte, co w niczym
miarkują przydatność wśród tych co z istnienia,
spisując protokół, poeta jest winny,
że wiersz cetlem, obóz w nim koncentracyjny.

[Wuren]

Oj wszytskich nas, tutejszych poetów i kandydatów, drażni biel nowego dokumentu, szelet kartki prowokuje, żeby ją dziewictwa brutalnie, z samego dna duszy pozbawić; żeby piórem sięgnąć nieba i pochylićmilczący tłum czytelników; zamykamy się w sobie tylko znanych znaczeniach a inni - coż, niech kombinują, niech domyślają się, co poeta i dlaczego.
Żeby tylko nie było tak ciasno...

Pozdrawiam
Wuren

[Witold Marek]

Jeden z najbardziej "nietytułowych" tytułów, jakie w życiu przeczytałem :) Lecz dalej:

Pisząc siebie
niebezpiecznie
na stukocie
o bruk treści -

przenicowacz
przepoczwarzacz
odhamlecił
zwój swej pieśni...

Forma komentarza dla mnie wyjątkowa - bo częściowo ripostująca (ale i w temacie tegoż wiersza). Pozdrawiam.

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tyleż prawdy co na kartce bieli
ziemia z czasem w proch zaścieli
kiedyśmy zrozumieć siebie mieli
zrobiło się jasno, ciasno i jak w kądzieli
MN
ps. dziękuję za niesamowity komentarz

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witku - "cetel" - nietytułowy - rzecz oczywista - lecz rozpowszechniona we współćzesnej cywilizacji - trzeba mi było długo dotrzeć do tego wyrazu - który ani sloganem ani czymś podobnym - a na dodatek Ci, którzy go znają aż w zdrżeniu mieszają myśli.

Dziękuję też za ripostę - posmakuję jej troszkę

MN