Wypełniacze

[Anna Weronika]

Nie ma nic gorszego od niestarannie pomalowanych paznokci
Oka odmalowanego na pozór jak w rozpaczy
Tej przerwy pomiędzy rozpostartymi palcami
Pustki co się umacnia im krok staje się dalszy

Nic co jest piękne nie istnieje jedynie w kolorze
Wybrzeża ust zwarte wabią niebytem
W chwili zwątpienia wyginasz palce
Przez sekundę być może trwa idealna cisza

Poszukuj ze mną zapomnianych krain
Lądów które zdeptane są ale nieodkryte
Gdybyśmy umieli choć nie rzucając hasłami
Upajać się wspólnie naczerpanym życiem...

[Biała Lokomotywa]

Nawet ciekawie, w pierwszej strofie wywaliłabym "tej", a "co" zamieniła na "która", ostatnia strofa jakoś się ciężko czyta, na pewno przeszkadza "choć" i zgrzyta mi "naczerpanym".
To po mojemu, oczywiście autorka ma ostateczne zdanie.
Pozdrawiam:)
I jeszcze zrezygnowałabym całkowicie z wielkiej litery.

[Janusz_Ork]

Anno, dwie pierwsze strofy dobre, trzecia nie przekonuje mnie, bo trąci trochę patosem. Ale widzę, że warto, abyś dalej pisała, dalej próbowała. Powodzenia. Pozdrawiam.
J.
Na pewno do Ciebie jeszcze zajrzę.

[cezary_dacyszyn]

po bardzo lekkim okrojeniu byłoby całkiem dobrze :-)

[Anna_Para]

Ostatnia strofa przeciąża symbole:

Masz: nową krainę, ląd, ... i już nie dodawałabym "czerpania"... Może tak?

Poszukaj ze mną zapomnianych krain,
Lądów, które zdeptane, są nieodkryte,
Gdybyśmy umieli nie rzucając hasłami
Zagarnąć jeden z ich dla siebie...

Ale wiersz I owszem. Jest! Cieplutko,

Para:)

[Anna Weronika]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Lokomotywo za Twoje uwagi. Ostatnia strofa, to zmiana klimatu i z pewnością ma to wpływ na całość. Muszę się zastanowić. Te wielkie litery, to taki mój fetysz więc nie zrezygnuję;) Pozdrawiam:)

[Anna Weronika]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Januszu, dziękuję za zagrzewanie "do boju":) Trąca patosem? Może dobrze, że czymkolwiek trąca, ale mam oczywiście świadomość pewnej niedoskonałości;) Dziękuję za komentarz i pozdrawiam.

[Anna Weronika]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zatem już nieśmiało ostrzę noże...Przyznaję, że takie wtórne lustrowanie wiersza bardzo mnie męczy. Pozdrawiam.

[Anna Weronika]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Paro za komentarz. Kraina, ląd... może rzeczywiście za dużo przestrzeni. A jak ktoś cierpi na agorafobię, to zapewne ostatnia strofa zupełnie nie do zniesienia:) Doceniam Twoją wizję, ale z "czerpania" bym nie rezygnowała. Pozdrawiam:)