Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Toruń! - tu Matka Polka
Mikołaja Kopernika poczęła,
dzięki któremu Ziemia
wokół Słońca
obracać się zaczęła.
Ten Wielki Astronom
swoimi odkryciami
przewrócił cały wszechświat
do góry... nogami.
Marii Białek życiorys skrócony,
katolicką metryką chrztu ozdobiony.
Toruńska ziemia do życia ją wezwała,
nad Bałtykiem się wychowała.
Tam też w Gdańskiej Szkole Baletowej
tajniki kunsztu tanecznego poznawała.
Taniec wypełnił jej życie,
rozwijając wyobraźnię znakomicie.
Wszak balet to poezja niepisana,
jedynie przez dobrych tancerzy
finezyjnie odtwarzana.
Życie jej dziwnie się układało,
z dala od domu i najbliższych,
bezlitośnie w obce strony ją rzucało.
Sceny estrad, telewizji i teatru,
nadawały jej wciąż inny kierunek wiatru.
Wiatr czasem dął w jej żagle życia,
ścieląc przed nią drogę nie do przebycia.
W tym nagła wichura za ocean ją rzuciła,
by tu - na obczyźnie - mini balet
„Magiczny czar kwiatów" stworzyła.
W nim nasz polski krajobraz, nasze polskie kwiaty,
całej naszej Ojczystej Ziemi urok przebogaty.
Przedstawiając bal kwiatów
w czysto polskiej atmosferze
- w aureoli legend naszych przodków,
w noc Świętojańską z kwiatem paproci
zawarła przymierze.
Opisuję bal kwiatów,
w świat bajki, fantazji i finezji wpleciony,
różnobarwnym wianuszkiem
kwiatów ozdobiony.
W powozie zaprzężonym
w dwanaście koników polnych,
wraz z kwiatami z łąk, pól i ogrodów.
Z tancerzami bardzo zdolnymi,
których polny wietrzyk
uczył tańczyć latem,
spróbujmy
do Kraju Ojczystego wrócić zatem...
Tam gdzie Radio Maryja nasza religia powiła,
w Toruniu dom mych Rodziców i ich mogiła.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • „Są cisze” Są krótkie cisze i te długie cisze, w których nie słychać lęku niemej ciszy. Cisze przed burzami, w błysku, zygzakami, piorunami malowane, po niebie zapalane. Są cisze trudne, bardzo smutne i żmudne, wyczekiwania dźwięku, w strachu, w lęku, po ciemku. To cisze wojenne, wybuchowo zmienne, cisze w rozpaczy słuchania odgłosów bomb spadania. Są cisze zbiorowe, często honorowe, cisze samotne, pustką markotne, z morderczą serca cichością, we łzach za miłością, za tęsknotą we wspomnieniach, w odczuciach osamotnienia. Są cisze żałobne, wszystkie sobie podobne, wspominania bliskiego, w głębi siebie samego, zadumą przywołane, chwilą ciszy oddane. W cichej rozmowie duszy, która każde serce skruszy. Są cisze przemyślania, w spokoju rozważania, by na wiatr słów nie rzucać, błędne myśli ukrócać. Te łagodzące spory — to mądrości podpory. Po chwili analiz w ciszy więcej mądrych słów się słyszy. Leszek Piotr Laskowski
    • @Berenika97 Odbieram ten wiersz jako nawiązanie do mojej "Erozji", którą też zamieściłam na portalu. Dla mnie jest odpowiedzią na zadane pytanie : " Czy siebie tak postrzegamy? ". U mnie woda nie zeznaje. Nie ma świadka. U Ciebie podmiot liryczny ma świadomość i zeznaje. Jest człowiekiem, który już nawet nie jest skałą, tylko piaskiem.   Dziękuję za poruszenie. Uściski.
    • ,,Na wieki będę  sławił łaski Pana ,, Ps 89    wiem ...   gdyby wszytko  zależało ode mnie  byłbym królem  gwiazdą rocka sportu ...   jestem  z Twojej łaski Panie  raduję się życiem    chociaż nie zawsze  wierny prawdzie  pamiętam przykazania  wracam    ...kochaj bliźniego swego ...   staram się  nawet  gdy pogoda ducha  nie sprzyja    sławię Cię  jesteś światłem nie zabłądzę    Jezu ufam Tobie    6.2026 andrew  Niedziela, dzień Pański   
    • ~~ Buc z kibuca mnie zasmuca swoją pazernością. Przybył do nas - nieproszony - miał być tylko gościem ... Korzystając z naiwności wielu, zacnych Lechów - uzależnił ich od siebie fałszywym uśmiechem ... Swe spruchniałe zęby szczerzy - bajdurząc od rzeczy do wybranych wprzód słuchaczy - toteż nikt nie przeczy ... Mnie od lat jasny szlag trafia na brewerie owe - toteż wciąż powtarzam tekstem głębi serca, mowę ... ~~
    • Nie zapomnę, Twojego uśmiechu. Nie zapomnę, Twojego spojrzenia. Nie zapomnę, blasku w oczach Twoich. Nie zapomnę, bo nad wszystko nadal kocham Cię. Nie zapomnę, choć Ty nie kochasz mnie. Nie zapomnę, gdzie kolwiek będę, Ty w moim sercu będziesz. Choć nasze światy są sobie obce, i odległe, Twojego najmilszego sercu mojemu oblicza, nie zapomnę. Twojego imienia... nie zapomnę.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...