Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

dzisiaj bajarz zimowy z masy solnej ulepił
garść pagórków zbielonych i garść dolin niewielkich
a szemrzące strumyki lustrem przeszklił sinawym
związał lodem pośpiesznie rozdeptane źdźbła trawy

już się niebo mu kłania dziurawione szczytami
kontur traci swą ostrość i z chmur czerpie aksamit
gdzie granice zatarte między bielą grafitem
czerń się wkrada tajemnie w nocą obraz podszyty

w pocałunkach zamglonych wiatr flirtuje oddechem
co się iskrzy i srebrzy w świtem przejrzysty deseń
już zakwitły barwami sople barwy omdlałej
mróz im plecie warkocze jak kryształów ornament

Opublikowano

dzisiaj bajarz zimowy z masy solnej ulepił
garść pagórków zbielonych i garść dolin niewielkich
a szemrzące strumyki lustrem przeszklił sinawym
związał lodem pośpiesznie rozdeptane źdźbła trawy

już się niebo mu kłania dziurawione szczytami
kontur traci swą ostrość i z chmur czerpie aksamit
gdzie granice zatarte między bielą grafitem
czerń się wkrada tajemnie w nocą obraz podszyty - rozumiem, musi się zgadzać liczba zgłosek ale składnia japońska, więc może: czerń się wkrada tajemnie w obraz nocą spowity(?)

w pocałunkach zamglonych wiatr flirtuje oddechem
co się iskrzy i srebrzy w świtem przejrzysty deseń ---tutaj też coś do zrobienia
już zakwitły barwami sople barwy omdlałej --- to omdlewanie też warto zmienić
mróz im plecie warkocze jak kryształów ornament

Opublikowano

-lody latem..?

fajnie studzi..

poz R


ps: przed wejściem na plażę w Darłówku sprzedaje lody fajna dziewczyna, ile razy tamtędy
przechodzę wkładam głowę w okienko kiosku i pytam zdziwiony, lody latem..?, ostatnio
zapomniałem o tym idąc zamyślony, i słyszę za sobą z okienka, lody latem..?

Opublikowano

coś mi nie gra, fakt że nigdy sama nie pisałam podobnie, jest to trudna forma stąd być może nie moge namierzyć owego "czegoś"
Być może to kwestia dużej ilości przymiotników? ( z drugiej strony, porównania i przymiotniki są rusztowaniem wiersza , po odchudzeniu z takowych ,zostanie nam poetycki anorektyk)
Drugą rzeczą jaka przychodzi mi do głowy jest wredna Pani Fonetyka, wiersz biały to wiersz biały może pozwolić sobie na więcej, niemniej utwór gorsze wrażenie sprawil gdy zaczełam go czytać na głos, newralgicznymi punktami okazał się "deseń" i "ornament'
Skromnym zdaniem najlepsza pierwsza strofa.

Pozdrawiam
Agata

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Razem nie jest źle, tylko niech pel tego nie spieprzy, ale to prawda zawsze może być lepiej.:)  Podoba mi się portret bohatera w wierszu. Pozdrawiam cieplutko.
    • @Łukasz Jurczyk   Ten fragment poematu to przejmujące studium psychologii wojny. Narrator, macedoński weteran, nie opisuje bitwy z perspektywy heroicznej chwały, lecz z perspektywy rzemieślnika, dla którego zabijanie stało się rutyną, a wojna stała się dla niego stanem naturalnym. Podczas gdy inni krzyczą „do broni”, on już ją trzyma. Narrator uderza też w pychę młodych, którzy często lekceważą starszych. Jednak w momencie prawdziwej próby to weterani stają się murem, za którym chowa się reszta. To oni niosą ciężar bitwy, bo wiedzą, jak przetrwać. Strach lub zmęczenie wyłączają racjonalne myślenie („głowa zapomina”). Umysł może być gdzie indziej, może być sparaliżowany, ale ciało - wytrenowane do zabijania i osłony - wykonuje swoją pracę autonomicznie. Na końcu weterani stoją i patrzą na miażdżonych w bramie Persów. Narrator jest zimny, zdystansowany, niemal znudzony rzezią. Porównanie ludzi do „much” odczłowiecza przeciwnika. „Brama gęstsza niż bagno” to sugestywny opis paniki i tłoku, gdzie uciekający sami stają się dla siebie śmiertelną pułapką. Jak zwykle - świetny tekst. Czy to może bitwa pod Issos?
    • przyszedłem dzisiaj do ciebie stary przewodniku   ile to już lat nic nie straciłeś  z uważności   wyczuwasz  brzmienie  milczenie   gesty  energię z ciała  i już wiesz   nie przyszedłem dużo mówić   chciałbym najpierw  dokładnie  wszystko poczuć   do ostatniej  komórki  szpiku    
    • coin to chyba dolar
    • @Tyrs   Wiersz jest diagnozą kryzysu duchowego - według mojego subiektywnego obioru. Sugeruje, że współczesny człowiek zastąpił Boga pieniądzem, a empatię - obojętnością („stała diabła w kosmosie”). Śmierć w tym świecie nie jest już tajemnicą, lecz statystyką („ilość cieni łamana na finansowy mianownik”). A na końcu - pytanie - „Dokąd?” zawieszone w próżni sugeruje, że mimo bogactwa i ignorowania egzystencjalizmu, wszyscy zmierzamy w tym samym, nieznanym kierunku, przed którym nie uchroni nas żaden „Coin”. Bardzo ciekawy tekst. Pozdrawiam.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...