Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Miło mi poinformować, że w szczecińskim Zaułku Wydawniczym Pomyłka ukazał się
arkusz poetycki naszego kolegi z forum Jacka Krajla pt. Pudełko na mleczaki. Arkusz ma
formę posteru w formacie B2. Po stronie prawej znajduje się fragment grafiki Jarosława Wójcika, artysty pochodzącego ze Szczecina, lecz obecnie zamieszkałego w Melbourne. Po lewej dwanaście wierszy, w których podmiotem jest mężczyzna wkraczający w dojrzałość.
Tytułowe pudełko na mleczaki ma wiele znaczeń, które odnoszą się między innymi do adolescencji czy ichtiologii. Pomiędzy nimi znaleźć można wyznanie podmiotu z wiersza Prochowiec i ulicznica:
Jak zwykle jestem za późno. (...) Wychodzę prosto w starość. (...) wspominam poranek
z Emmanuelle, rude włosy, zbijające z tropu kawałki czekolady, kawałki młodości.


Arkusz Jacka Krajla niezwykle starannie opracował Radek Wójcik, który na co dzień w Londynie zajmuje się grafiką użytkową.

Arkusz jest do kupienia jako odrębna pozycja wydawnicza, w cenie 6,00 pln (plus porto) na stronie www.zaulekpomylka.pl
Przy zamówieniu dowolnej książki wydanej przez Pomyłkę - arkusz otrzymać można
gratis, jako dodatek do ksiązki.

Pozdrawiam
Cezary Sikorski

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @P.Mgieł Świetnie zatrzymany kadr. Masz wybitne oko do detali i opisujesz te rzeczy, obok których większość przechodzi bez słowa. To, jak piszesz o krześle i kurzu, sprawia, że czytelnik widzi je oczyma wyobraźni.   Najmocniejsze jest to, jak pokazujesz przemijanie przez kadr krzywo stojącej lampy i ręce matki bezwładnie opadające na podłogę. To boli właśnie dlatego, że jest zwyczajne.   I chyba o tym jest cały tekst: że to drobiazgi zostają w pamięci najdłużej. U Ciebie to sposób obierania jabłka.   We mnie zostały te „drobiazgi”.   Poruszający tekst, niesamowite wrażenie.   Pozdrawiam serdecznie.
    • Jak cię widzą, tak cię piszą Lustereczko. lustereczko Powiedz mi przecie Kto jest najlepszym poetą na świecie "Przecie mówię Tak cię piszą, jak cię widzą Tyś najpiękniejszy na świecie Ten najbrzydszy jednak pisze lepiej od ciebie"   z podszeptów AjEja   Jak cię widzą — tak cię piszą, Lustereczko, lustereczko, powiedz mi w sekrecie: kto jest najlepszym poetą na całym świecie? „Przecie mówię — tak cię piszą, jak cię widzą, mój kochany. Tyś najpiękniejszy w tym odbiciu, wypolerowany, wystrojony, jakbyś szedł na własne odsłony. Lecz w poezji, mój ty kwiatuszku, nie liczy się blask na kożuszku. Bo choć błyszczysz jak gwiazda w niebie, ten najbrzydszy — pisze lepiej od ciebie. On nie pyta luster, nie szuka chwały, nie gładzi włosów, nie prostuje bryły. On słowa ostrzy, nie poleruje, on wiersz wykuwa, nie pozoruje. A ty? Ty pytasz o tron i laury, jakby poezja była konkursem na fryzury. Więc słuchaj, zanim znów zapytasz mnie śmiało: "to piękno odbija — co z talentem się zadziało.”
    • Jazz i pijają. Chcą jaj i pizz, aj!
    • Ago, mag. A może też Omagamoga? :)
    • @Charismafilos ... gdyby od deszczu zależała mowa nie tylko natura byłaby zauroczona ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...