Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Cały wierszyk wygląda według mojego założenia, zgodnie ze stanem ducha, który panował we mnie, gdy pisałem, tę miniaturę, myślę, iż wygląda zwyczajnie, wiele zależy od gustu czytelnika.

Żegnam.
Opublikowano

pomieszanie z poplątaniem;

"Ten", przez Wielkie J to dlaczego nie Jerozolima, albo Jordanów np.;?
i co to ma być - bo obok poezji nawet nie leży ale Coś udaje z wielkim wysiłkiem ale skutkiem żałosnym;

"nie jesteś tylko myślisz..." - a nam mówiono: cogito ergo sum - zmiana paradygmatu? będzie rewolucja?

bo kłopoty z myśleniem są najczęstszą ich przyczyną -

poezji zero
jednym słowem - faryzeizm, czyli zakłamywanie rozumu;

J.S

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Cały wierszyk wygląda według mojego założenia, zgodnie ze stanem ducha, który panował we mnie, gdy pisałem, tę miniaturę, myślę, iż wygląda zwyczajnie, wiele zależy od gustu czytelnika.

Żegnam.

na wiersz ma istotny wpływ stan rozumu;
stan ducha to podpucha -
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Dlatego nie Jerozolima?, bo Jerycho!, jakieś problemy ze zrozumieniem dziełka?, nie obchodzi mnie co wam mówiono, rewolucji nie będzie tylko to co zwykle, czyli wolność słowa, myśli, sztuki, wolna wola i walka by nie być niewolnikiem pozorantów wolności, zgrywających wielkich nauczycieli poezji, którzy w sposób fałszywy negują każdego, nie będącego odzwierciedleniem ich ego poglądów.

Żegnam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Cały wierszyk wygląda według mojego założenia, zgodnie ze stanem ducha, który panował we mnie, gdy pisałem, tę miniaturę, myślę, iż wygląda zwyczajnie, wiele zależy od gustu czytelnika.

Żegnam.

na wiersz ma istotny wpływ stan rozumu;
stan ducha to podpucha -

Właśnie widzę twój wredny stan rozumu i nie podoba mi się to wcale, jad aż spływa z klawiatury, a podpuchę włóż pan sobie pod poduchę.

Żegnam.
Opublikowano

bardzo chciałbym chwalić, słodzić i chwalić - ale szacowny Ałtor nie daje mi tej szansy zrobić jemu i sobie przyjemność -

a przecież mógłby Ałtor sprzedawać buty...albo wiosłować do Ameryki, za co być może otrzymałby splendor i wieniec bohatera -

ale nie - uparł się, by swoje lyterackie badziewia prezentować -

i wcale ale to fcale nie chce się wstydzić -

oj! brzydko -

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Literackie badziewia, to twoje drugie ja, chwalić i słodzić nie musisz, nie lubię waty cukrowej, a z tymi butami, to nawet dobrze trafiłeś, lepsze to niż być tanim krytykantem za dyszkę, zapluć się i mieć później zadyszkę, wolę wiosłować do Ameryki, niż piać jak kogut na dachu.

Żegnam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @hollow man @hollow man Mamy tu chłopca/ nie mężczyznę / ukazanego w różnych maskach. Pokazuje je na zmianę. Sam tytuł jest także sugestywny.  W pierwszym czytaniu ;)  zinterpretowałam w formie zbliżonej do @Berenika97. Za drugim razem zwróciłam uwagę na budowę.  Mamy tu 12 wersów o tym jak zakłada maski. Zmienia swoje rolę  pod konkretną sytuację, testuje granice.  W ostatnich wersach pojawia się powtórzenie słowa" prawdziwy". Zastanawia mnie czemu tylko wtedy jest taki. To nie jest oczywiste. Można to odczytać tak, że faktycznie tylko przy niej nie pozuje.   Moim zdaniem można to także odczytać tak, że " prawdziwie smutny " ,  "prawdziwie radosny " to podkreślenie.  Myślę, że gdyby faktycznie był prawdziwy to nie musiałby udowadniać tego jak bardzo umie być nieprawdziwy dla innych .  Tu z kolei można to znów odwrócić,  że puenta jest prawdziwa a pozostałe wersy są pozą.  Uważam, że można by to porównać do kameleona emocjalnego, który zmienia swój " kolor" emocji pod konkretną sytuację lub jak tu - osobę. Ma całą gamę masek na różne okazje.  Wiersz pozostawia sporą swobodę interpretacji. Wywołał u mnie refleksję. Dziękuję,  pozdrawiam.   
    • @iwonaroma Bardzo mi miło, dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Masz avsolutną rację, że świat jest niesamowity, zwłaszcza świat przyrody. Szkoda, że go niszczymy. Pozdrawiam.   @aff Dobre wiadomości budują naszą szarą codzienność. Bardzo dziękuję za wizytę i pozdrawiam   @Benjamin Artur  @Rafael Marius  @Poet Ka  @Gra-Budzi-ka Bardzo Wam dziękuję  
    • @A.Between   Śliczny wiersz! Jestem pod dużym wrażeniem! Czy Warszawa symbolizuje każde duże miasto, które Cię rozczarowało? Czy raczej to coś bardziej osobistego? : )  Pytam , bo ja bardzo lubię Warszawę.:) W każdym razie wiersz bardzo mi się podoba! Pozdrawiam.
    • @Łukasz Jurczyk   Ten fragment poematu to pragmatyczne spojrzenie na upadek imperium i ludzką naturę w obliczu ostateczności. Narrator –żołnierz grecki  w służbie u Persów  widział już zbyt wiele, by oszukiwać samego siebie.  Znowu psychologiczny tekst - niesie uniwersalizm!  Świetny!
    • Akt i szyby. Ryby z sitka   Ot i San. Aby ryba na sito
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...