Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

na zawsze

Bernadetta1
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Bernadetta1

Bernadetta1

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

utopiłam twój obraz w zadumie
smutek żale obciąża balastem
oczy świecą dystansem tak złudnie
kiedy błądzisz wśród krętych wyjaśnień

śnieżny włos zakręcony na palcu
blady uśmiech przymknięte powieki
płyną lekko w zapomnienia walcu
choć wodzirej czas zwalnia na przekór

pogrzebałam lecz miejsce pamiętam
chłonę każdą garść ziemi palcami
bo gdy wybrzmi milczeniem złość zmięta
cień wyciągnę na zawsze na amen

Jacek_Suchowicz

Jacek_Suchowicz

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


wyrok???
mam inne zdanie
nigdzie nie jest powiedziane że nie wolno stosować rymów gramatycznych czasami są one wręcz konieczne zastosowana tutaj konwencja przeplotki gramatycznych i asonansów służy (jeśli się głośno przeczyta) pokreślenia huśtawki nastrojów
peelka już przebaczyła ale jeszcze jest zła przeżywa coś tam

natomiast od Ciebie można wymagać dopieszczenia rozkładu akcentów (druga strofa wersy 1-3)

jestem za
Bernadetta1

Bernadetta1

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


wyrok???
mam inne zdanie
nigdzie nie jest powiedziane że nie wolno stosować rymów gramatycznych czasami są one wręcz konieczne zastosowana tutaj konwencja przeplotki gramatycznych i asonansów służy (jeśli się głośno przeczyta) pokreślenia huśtawki nastrojów
peelka już przebaczyła ale jeszcze jest zła przeżywa coś tam

natomiast od Ciebie można wymagać dopieszczenia rozkładu akcentów (druga strofa wersy 1-3)

jestem za dopieszcze Jacku, wyglaskam ,wycałuje;):):)dziekuje za piekny plus:)pozdrawiam
Ran_Gis

Ran_Gis

Opublikowano
Opublikowano

-na podzawszu tak bywa że i wodzirej nie fryga.. no bo co mu wodzi..

poz R


ps: by nie było podejrzeń co.. powiem że owszem do podwierszowywania sobie jak najbardziej,
ale z wynalezieniem ostatniej linijki..

anna_rebajn

anna_rebajn

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Bernadeto - wiersz naprawdę ładny. Dobrze, że zajrzałam :-)). Mihotyn (czy jak mu tam :-) się nie zna !!!
Skrzypi lekko 3 wers drugiej zwrotki (ale być może tylko ja się na tym potykam).
Przeczytałam z przyjemnością. Pozdrawiam. a
Mateusz

Mateusz

Opublikowano
Opublikowano

żal smutek tęsknota a jednak czuje się jakąś niepojętą radość w tych słowach
Radość z wolności odzyskanej
Poczucia prawdy uwolnienia z sideł kłamstw
Cierpisz ale on też cierpiał będzie gdy los ukaże swe oblicze
Ciepło pozdrawiam
kokopustelnik18

Bernadetta1

Bernadetta1

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Bernadeto - wiersz naprawdę ładny. Dobrze, że zajrzałam :-)). Mihotyn (czy jak mu tam :-) się nie zna !!!
Skrzypi lekko 3 wers drugiej zwrotki (ale być może tylko ja się na tym potykam).
Przeczytałam z przyjemnością. Pozdrawiam. a dzieki Aniu:)milo, ze wpadlas z wizyta...pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Rafael Marius
      Dziewczyna z sąsiedztwa

      Przez Rafael Marius · Opublikowano

      @Poet Ka Dziękuję za serduszko.
    • Berenika97
      Fuga

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Nata_Kruk   Niech Bach nam przygrywa, niech trzeszczą parkiety, Jesteśmy jak vintage - same zalety! I choć nas nie kupią już w żadnym markecie, To najtrwalsza glazura w całym wszechświecie.
    • Rafael Marius
      Zima stulecia

      Przez Rafael Marius · Opublikowano

      @Poet Ka Dziękuję za serduszko.  
    • Migrena
      Podaję mu dłoń... /Parasole podwodne

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Poet Ka     to nie  ma sporu między nami dla mnie surrealizm to dwa stany. 'hiperprecyzyjny ” kojarzony np. z Salvador Dalí. chłodną ostrośc, niemal fotograficzny detal i zamrożenie sceny. ale to tylko część obrazu. surrealizm ma też drugą, mniej " twardą” linię  bardziej organiczną, płynną, bliską halucynacji i procesom naturalnym. tutaj bliżej byłoby do Joan Miró gdzie formy: rozpływają się, tracą kontur, przechodzą jedna w drugą, działają bardziej jak materia niż przedmiot. to co nazywasz " środowiskiem wodnym”, mozna ująć trochę bardziej analitycznie , chociazby jako efekt dyfuzji barwy i rozpuszczenia granic figury, czyli odejścia od stabilnej formy na rzecz procesu. I tu dochodzimy do sedna - Twoja interpretacja nie tyle stoi przeciw surrealizmowi, co: przesuwa akcent z symbolu  na materię i percepcję na sposób istnienia obrazu. a to jest bardzo ciekawe, bo sugeruje, że obraz działa nie jak " lamigłówka symboliczna”  tylko jak zjawisko fizyczne tj. optyczne -   coś co się wydarza, a nie coś, co się odszyfrowuje. gdybym miał to uporządkowac, powiedziałbym tak: klasyczny model surrealizmu: to precyzja + niepokój + symboliczna zagadka to, co opisujesz: płynność + rozpad formy + percepcyjna niepewność i  to drugie można spokojnie czytać jako miękki, organiczny surrealizm, albo wręcz zahaczający o abstrakcję nurt badający ciągłosc materii i światła, Twoje porownanie do rozchodzenia się koloru w wodzie jest szczególnie trafne, bo wprowadza czas i proces, a to właśnie coś, czego w "zamrożonym” surrealizmie czesto brakuje . to tyle się nagadałem. a tak naprawdę to jestem zakochany w impresjonizmie!!!   @Poet Ka   zachwycasz mnie tym co piszesz:)
    • wiedźma
      w krainie lodu i ognia

      Przez wiedźma · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...