Buty nieboszczyka

[itd_itp]

Czy niebo to jest tylko fura ciepłego piachu?

Czy umiera się po to, aby poznać bezdenność tysięcy przestrzeni i miljona światów?

Czy zegary również ogarnia w końcu senność?

I gdy do nieba dotrze granatem rozszarpany żołnierz w dość niejasnej formie kończyn, krwi i flaków, czy choćby jeden anioł umiera z przerażenia?

Ile zjadłem chlebów, ile wiader wody przelało się przeze mnie?

Ile razy ma głowa nad talerzem zawiśnie, nim się w końcu ziemia o wszystko upomnie i połknie jak wiśnię i jak pestkę wypluje?

Oto jeszcze jestem i zadaję pytania, ale wiem, że ona już się zamachuje i rozmowę zaczętą urwie
w połowie zdania.

I zostanie po mnie przepocone obuwie, w które nikt na pewno swoich nóg nie włoży, nie tyle
przez szacunek, ile właśnie ze strachu.

[WiJa]

Jak dla mnie; w to mi graj.

[Mariusz_Sukmanowski]

Witaj
Nigdy nie mów nigdy.I twoje znoszone buty i strach to dzisiaj towar.Stety bądź nie:)
Pewnie połkną cię jak wiśnie i pestkę wyplują :) , ale dla mnie ok.
Pozdro

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ten "miljon" z drugiego wersu to z totolotka...? Rozbawił mnie zwrot "ona zamachuje" :D Jak dla mnie treść merytoryczna nawet nawet ale forma taka jakaś niezdecydowana.
Pozdrawiam.

[itd_itp]

Dziękuję za wglądnięcie i komentarze. Dla Popsutego chciałem odpowiedzieć: "miljon" ma symbolizować wielokrotność światów jakie rzekomo istnieją według niektórych interpretacji
fizyki kwantowej, czyli np. w jednym z tych światów grają mi marsza pogrzebowego,
a w drugim - weselnego. Zwrot: ona zamachuje (podmiot domyślny śmierć, raczej niż ziemia)
bo może (nie daj boże) uderzyć z nagła. Forma niezdecydowana - z tym się zgodzę. Jest to
zlepek zdań związany tematem raczej niż formą. Dziękuję i pozdrawiam.

[H.Lecter]

Wdzięk instrukcji obsługi gaśnicy pianowej... ;)
Kosz.

[AnTamorrovve .]

"Ile zjadłem chlebów,"
W prostocie winno być "chleba", a jeżeli ,miałbym dzielić to również kromek.
"ziemia o wszystko upomnie"- upomni Słowo "upomnie" nie jest poprawne.
"nim się w końcu ziemia o wszystko upomnie i połknie jak wiśnię i jak pestkę wypluje?" - nie ma tu mowy o śmierci-jako postaci- tylko o ziemi. Nawet w domysłach nie występuje śmierć. Natomiast bardzo obrazowo jest napisane że to ziemia przeżuje i wypluje.
"że ona już się zamachuje i rozmowę zaczętą urwie w połowie zdania." - kto się zatrzyma? Czegoś tu brak, bądź jest napisane w sposób, który nie oddaje przemyśleń.
Rozumiem że ziemia ma się zatrzymać.
"ile właśnie ze strachu."- jeżeli pominąć słowo właśnie to zwrot pobudził by myślenie i zmuszał nad zastanowieniem się nad pytaniem : Strach, przed czym? Czego się boimy?

Wprowadzając na własną rękę wymienione zmiany bardzo mi się podoba ten utwór. Zostaje w pamięci. Porusza myśli na które szuka się odpowiedzi.
Pozdrawiam