Wiara w gdyby

[Zuzanna_M.]

Usiądźmy dziś na ławce
miękkiej od urojeń
poczekajmy na strumyk
co z wolna
płynie
w naszą stronę

zaparzę białą kawę
niech uśpi ciałka podczerwieni
piedestał się obniży
do poziomu
marzeń
próżnię onieśmieli

nie będziemy nic rozstrzygać
słowa muszą w ciszy
łamać przykazania

powtórz za mną
po raz pierwszy
i od nowa...
- Gdyby babcia wąs zgoliła
to by w dziadku znów odżyła.

[Grażyna_Kudła]

Tak sobie z wolna płynęłam strumykiem, aż tu nagle... puenta na przebudzenie w ten ponury poranek :)
Bardzo mi się spodobał Twój wiersz. A w dodatku czytam go podwójnie: można zakończyć na trzeciej i też jest dobry wiersz, z czwartą zwrotką to już inny wiersz.
Zuzanno, gratulacje, napisałaś dwa w jednym :))
Pozdrawiam serdecznie, Grażyna.
:)

[Zuzanna_M.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję bardzo Grażyno!! Takie było moje założenie, także cieszę się, że się udało :)))

Pozdrawiam,
Zuzanna M.

[Gość]

Ciekawie. Faktycznie, czwarta strofa nadaje inny wyraz całości. Ale w obu jakowaś "ucieczka" mi się czyta.
Pozdrawiam Zuzanno :)

[Rihtik Stempelek]

Oto co wywołał we mnie twój wiersz zbielały:

Wiara w obietnice

Spocząłem na obietnicach
miłych mojej duszy tkliwej
i czekam na drzewo życia
pośrodku raju ziemskiego
nad rzeką od tronu płynącą
liście jego mnie przywrócą
ludzkiej doskonałości.

Rozstrzygać a priori nie chcę
o ich wartości przed spełnieniem
piedestał z którego padły
na górze co ponad góry
wystrzela w obłoki
z niej płyną rozstrzygnięcia
przestrzegane przeze mnie.

Za Panem tkliwie powtarzam
po raz kolejny te słowa
„będziesz ze mną w Raju”
który od nowa powstanie
wierząc że nie gdybanie to
przekonanie pielęgnuję
by we mnie tkwiło.

[Zuzanna_M.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bo właśnie o to chodzi w "gdybaniu" poeto Popsuty ;) Choć moim zdaniem jest to jedna z mniej groźnych ucieczek, biorąc pod uwagę stosunek przyjemność:konsekwencje, oczywiście też w zalezności od sytuacji, natężenia i wielu innych czynników, ale dokładne rozpisanie tego zostawiam już gdybaniu :)

Dziękuję.

Pozdrawiam,
Zuzanna M.

[Zuzanna_M.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Będę szczera. Jeśli ten wiersz być w pewnym sensie interpretacją mojego to się delikatnie nie zrozumieliśmy. Ale tylko delikatnie, pewne wersy są połączone sensem. Całość ma zupełnie inny wydźwięk. Pewnie dlatego, że jesteśmy zupełnie innymi ludźmi. I dobrze. Urozmaicenie musi być. Odnośnie.. Obserwowałam już jakiś czas Twoją twórczość, powiem otwarcie, "przeraża" mnie Twój sposób przekazu, sama forma, ogólnie jak się wgłębię dużo można w tym odczytać mądrości, trafnych obserwacji. Po za tym według mnie (z całym szacunkiem do zapewne bardzo silnej wiary) Twoje wiersze mają zbyt mocno zaakcentowaną wymowę religijną. Zbyt często. Cała forma.. dużo dużo za dużo, jakbyś tak to podzielił, uspokoił, "zataił" pewne fakty lub też spojrzał na nie z innej strony, mogłoby być na prawdę dobrze. Ale to już mój indywidualny odbiór. Mam nadzieję, że potraktujesz to jako krytykę pozytywną. Życzę powodzenia na dalszej twórczej drodze!

:)

Pozdrawiam,
Zuzanna M.