Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Usiądźmy dziś na ławce
miękkiej od urojeń
poczekajmy na strumyk
co z wolna
płynie
w naszą stronę

zaparzę białą kawę
niech uśpi ciałka podczerwieni
piedestał się obniży
do poziomu
marzeń
próżnię onieśmieli

nie będziemy nic rozstrzygać
słowa muszą w ciszy
łamać przykazania

powtórz za mną
po raz pierwszy
i od nowa...
- Gdyby babcia wąs zgoliła
to by w dziadku znów odżyła.

Opublikowano

Tak sobie z wolna płynęłam strumykiem, aż tu nagle... puenta na przebudzenie w ten ponury poranek :)
Bardzo mi się spodobał Twój wiersz. A w dodatku czytam go podwójnie: można zakończyć na trzeciej i też jest dobry wiersz, z czwartą zwrotką to już inny wiersz.
Zuzanno, gratulacje, napisałaś dwa w jednym :))
Pozdrawiam serdecznie, Grażyna.
:)

Opublikowano

Ciekawie. Faktycznie, czwarta strofa nadaje inny wyraz całości. Ale w obu jakowaś "ucieczka" mi się czyta.
Pozdrawiam Zuzanno :)

Opublikowano

Oto co wywołał we mnie twój wiersz zbielały:

Wiara w obietnice

Spocząłem na obietnicach
miłych mojej duszy tkliwej
i czekam na drzewo życia
pośrodku raju ziemskiego
nad rzeką od tronu płynącą
liście jego mnie przywrócą
ludzkiej doskonałości.

Rozstrzygać a priori nie chcę
o ich wartości przed spełnieniem
piedestał z którego padły
na górze co ponad góry
wystrzela w obłoki
z niej płyną rozstrzygnięcia
przestrzegane przeze mnie.

Za Panem tkliwie powtarzam
po raz kolejny te słowa
„będziesz ze mną w Raju”
który od nowa powstanie
wierząc że nie gdybanie to
przekonanie pielęgnuję
by we mnie tkwiło.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Bo właśnie o to chodzi w "gdybaniu" poeto Popsuty ;) Choć moim zdaniem jest to jedna z mniej groźnych ucieczek, biorąc pod uwagę stosunek przyjemność:konsekwencje, oczywiście też w zalezności od sytuacji, natężenia i wielu innych czynników, ale dokładne rozpisanie tego zostawiam już gdybaniu :)

Dziękuję.

Pozdrawiam,
Zuzanna M.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Będę szczera. Jeśli ten wiersz być w pewnym sensie interpretacją mojego to się delikatnie nie zrozumieliśmy. Ale tylko delikatnie, pewne wersy są połączone sensem. Całość ma zupełnie inny wydźwięk. Pewnie dlatego, że jesteśmy zupełnie innymi ludźmi. I dobrze. Urozmaicenie musi być. Odnośnie.. Obserwowałam już jakiś czas Twoją twórczość, powiem otwarcie, "przeraża" mnie Twój sposób przekazu, sama forma, ogólnie jak się wgłębię dużo można w tym odczytać mądrości, trafnych obserwacji. Po za tym według mnie (z całym szacunkiem do zapewne bardzo silnej wiary) Twoje wiersze mają zbyt mocno zaakcentowaną wymowę religijną. Zbyt często. Cała forma.. dużo dużo za dużo, jakbyś tak to podzielił, uspokoił, "zataił" pewne fakty lub też spojrzał na nie z innej strony, mogłoby być na prawdę dobrze. Ale to już mój indywidualny odbiór. Mam nadzieję, że potraktujesz to jako krytykę pozytywną. Życzę powodzenia na dalszej twórczej drodze!

:)

Pozdrawiam,
Zuzanna M.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Tadeo Na sen najlepsza melatonina Ale wyłączenie z dodatkiem wina  Więc po zażyciu mikstury  Mogą w pamięci być dziury  Już nie wiadomo czy MelatoNina?  
    • For my fellow Poets — Guardians of the word, carrying kindness and the light of learning across every friendly poetic front. ------- ///___\\\ ------- “Poetry in Arms”   I hear the calling voices “Let's use our pens like guns!” and so I stand among them in Poetry in Arms.   I was young scribe in silence, and felt what wounds remain, from those who write in verses and others write in plain.   In pages like in trenches, sharp words in fierce desire, ink loaded like gunpowder, “Survive the evil fire!”   Our legendary Poets, Cover us with your care, and offer honest counsel, from any face hater.   If you walking this way, Don’t lose your heart and mind, evil will pass away from poetry unkind.   Hey, evil owful hater! Carefully listen us: We’ll prove you — words are matter! — in Poetry in Arms.   We don't it for a glory, Nor any applause goal, But tell you all the story What still lives in our soul.   And when depression hits you, Can't hold your pen like sword, Let all your thinks will go to: Weapon is hide in word.   Despite life meet last hour — Our poems never burns And we will live in our — Poetry in Arms. ------- ///___\\\ -------  
    • @LessLove Jaka ładna piosenka:-) Pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @Leszczym Wciąż się zastanawiam, ale chyba jednak wstawię ;) - najwyżej mnie zjadą...  Dziękuję za komentarz i informację. :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński   @piąteprzezdziesiąte Wszystko gra ;) :)  Dziękuję za polubienie i komentarz :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • Jesienne poranki pośród srebrzystej mgły Mroczne i kontrastowe umierają w bieli Na pradawnym drzewie liście w pomarańczy Opadają niczym my aż topią się w ziemi A deszcz jak łzy trawi oraz wyniszcza je Po obtoczeniu przez wiatr w brudzie I tak trwają aż po dzień zaduszny Nagle stają się ważne gdy on wypada Jak słońce dla ziemi czy dla niej kochany Na ich miejsce świeczka się ustawia I niczym latarnia na morzu Dla dusz kieruje w mroku Aż w końcu wita nas Marzanna Pokrywając wszystko chłodną bielą Nic już nie ma od rana Nie ma koloru tylko dusze wieją
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...