Topole samotników

[Libra Send]

Topole, jak wyciągnięte ku niebu dłonie
Smukłe, wysokie, dostojne, stały wpatrzone w nieskończoność
Pomarańczowy księżyc przesuwał się powoli nad ich głowami
A tak był zamyślony, że zapomniał o gwiazdach
Uwięzionych między gałęziami.

Topole, szlachetne, spokojne, trwałe,
To nasze szczęście, sny, marzenia
To nasz świat zawarty między drzew palcami
Ten szelest liści to nasze sekrety
Najskrytsze myśli nocy powierzane
To szepty nasze Twoje i moje,
W granacie nocy zawieruszone, schowane.

Topole, chwytają w płuca wiatr, drżą w uścisku splecione
Zawsze smukłe, wysokie dostojne
Przeszywają mrok spojrzeniem różnobarwnych ogników
Tulą do kory ptaki i smutki samotników
Wysączają z żył miód słodki i karmią nim nas Ciebie i mnie

Topole, te drzewa, najdroższe, kochane
Stoją wpatrzone w dal, wyczekujące
W niesłyszalne dźwięki zasłuchane
Pomarańczowy księżyc przesuwa się nad ich głowami
A tak jest zamyślony, że zostawia gwiazdy
Uwięzione między gałęziami.

[henryk_bukowski]

...bardzo piękny wiersz...przywołujący obrazy z mojego dzieciństwa...bowiem wśród nich wzrastałem...rosły już od czasów pierwszej wojny światowej...ogromne...a i dalej stoją...jeszcze potężniejsze...potargane przez wichury...szumiące...znam je w zapachu i dotyku...codziennym widoku ich koron...setkami ptasich gniazd..pełnymi ptaków wracających do swoich piskląt...w zachodzie słońca...i gdzieś tam w tych koronach...moje dziecięce myśli....;)-pozdrawiam Henio

[Ran_Gis]

- topole to też niezłe piorunołapy.

poz Ran

[Michał Gomułka]

Ten wiersz to jak pieśń i bajka też... czy jak babcia powtarza wyrazy, wersy, czy ktoś czuje się urażony? Ten wiersz to jeszcze wariacja. Może nie tyle tematyczna, co słowna. To dla mnie aria barokowa. I z tego powodu jest mi bliski.

[Libra Send]

Dziękuję za tak pozytywne oceny. Napisałam ten wiersz dość dawno i jest mi niezwykle bliski ze względu na wydarzenia jakie towarzyszyły jego powstaniu.
Bohaterkami wiersza są topole włoskie - smukłe, piękne drzewa. Podobno uważane jednak przez wielu za "chwasty".
Tak często podobnie oceniamy ludzi, odrzucamy ich i chętnie wyplenili byśmy z naszego otoczenia, nie przejmując się tym, że to żywe, czujące istoty. Dotyczy to tych niechcianych, nie pasujących, niepełnosprawnych, słabych - zawadzają, są "kłopotem" więc najlepiej byłoby "wyciąć".