Nie wiem

[Kacper_M]

Słowa serc idą na wiec
dopasowują się do kształtu
uczuć, chcą kąpać się w prawdzie
wychodzą mokre zimne osusza je wiatr
woda wsiąka w ubrania
i nie ma maski i nie ma przebrań
skutek spowija się z przyczyną

ból krzyczy przestań
ale nie ma już maski
i nie ma już przebrań

zostaje nóż
pęknięte serce
napastnik

chciał oddać tą miłość
ale nie ma już maski
i nie ma już przebrań
musiał zabić ofiarę
płacze, wyje, żyje
zły na zło, zabił dobroć
ma dość, układa stos
żalu, smutku, goryczy
podpala i jest ogień
nie zgasi go człowiek
on płonie a spod powiek

płynie prawda
oczy przestają
być
ulatnia się biały dym
już po wszystkim
zginał
dobra
byt

[Judyt]

dobry materiał na dopracowanie,
przede wszystkim może pomyślałabym nad zmianą tytułu,
potem forma, powtórzenia- jeszcze bym się pozastanawiała
no i literówki, wpadłam na szybkiego jeża- tymczasem narazie
tyle, jest potencjał, J. serdecznie

[Grażyna_Kudła]

Tak jakoś ciekawie mi się czytało, chociaż do końca "nie wiem" o czym wiersz.
Pozdrawiam
:)

[Kacper_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

na pewno do niego jeszcze wrócę, forma też pewnie się zmieni powtórzenie chyba zostawię bo one są tu kluczem. dziękuję za odwiedzenie

Pozdrawiam

Kacper

[Kacper_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

jak ciekawie to się bardzo cieszę, może jak pozmieniam tu i ówdzie to będzie bardziej zrozumiały tymczasem muszę się ochłonąć

Pozdrawiam

Kacper

[Zuzanna_M.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zacznę od początku. Tytuł.. mam wrażenie jakby ten wiersz był jakby splątaniem wielu emocji, uczuć które wyrażają frustrację, buntu przeciwko rzeczywistości, tak jakbyś zasnął snem pełnym nadziei, a obudził Cię krzyk z pokoju obok... Często pytasz o prawdę. To pojęcie bardzo względne, jak się już na pewno nie raz przekonałeś. Z jednej strony Twoje własne widzenie rzeczywistości z drugiej obce korzenie wyrastające spod stóp.. To "coś" zaczyna burzyć Twój światopogląd i co masz zrobić? "nie wiesz".. Ale pamiętaj, tak na prawdę tylko Ty możesz stworzyć Twoją nienaruszalną rzeczywistość, Ty ją kreujesz, tylko Ty możesz dać wiarę własnej prawdzie. Wtedy stanie się tą prawdziwą.
Taki moje widzenie..:] Tyle o treści, odnośnie formy. Powtórzenia też bym zostawiła, ale można by się jeszcze z tym tekstem pobawić, zgadzam się z Judyt.

:)

Pozdrawiam,
Zuzanna M.