Korytarze beznadziei

[Libra Send]

To jest wiersz dla Was o bezimienni
Tak wiele jest zawartej w nim męki
Tyleż łez, niepokoju, rozpaczy,
Zwyczajnej jakże ludzkiej udręki

Bezsilni, w korytarzach stłoczeni
Wylęknieni, z twarzami skrytymi
Bezradni, w ból i smutek ubrani
Spoglądają oczami smutnymi.

Bezimienne numerki na liście
Kolejne statystyczne przypadki
A przecież to ludzie - tacy jak My
Czyjeś dzieci, ojcowie, matki.

Przepełnieni uporem i wiarą
Uczepieni iskierki nadziei
Godzinami cierpliwie czekają
Ufni, że ich los się odmieni…

Przerażały go wyroczni progi
Zegar tykał, odmierzając życie
Ktoś coś krzyczał nim zapadł w letarg
Potem krążył w koszmarnym niebycie.

Była tam, tuliła jego dłonie
Z wielkim trudem uniósł powieki
Łza ostatnia spłynęła z policzka
I odszedł, tak cicho - na wieki.

[henryk_bukowski]

...smutne i przykre...wiersz wspaniały...a zarazem "ciężki"...do przyjęcia..prawdziwy..

[Libra Send]

Są rzeczy z którymi nie można się pogodzić bez względu na to ile lat żyjemy.
Życie pisze często okrutne scenariusze.

[Rif Notsel]

Libro ... ten wiersz ... to majstersztyk życia ... ja wiem, że nie można pogodzić się z zaprzeszłym losem, że nie sposób ... ale przyszłość ... ona da Ci nadzieję ... głowa do góry ... poetko :)))
pozdr. Rif

[Libra Send]

Cieszę się bardzo, że wiersz ten poruszył Państwa. Tak trudno jest oddać te najbardziej
skrajne emocje w taki sposób, żeby uniknąć powierzchowności i patosu, a temat jest ważki
i dotyka nas wszystkich wcześniej lub później niestety.

[Rif Notsel]

lepiej później ... dotknięciem Państwa ... na emeryturze ... :)))
pozdr. Rif

[Libra Send]

Jak istotne jest jedno maleńkie słowo "niestety" i jego pozycja w zdaniu :-( :-)

[Rif Notsel]

pozycja "niestety" ... istotą zdania Libro więc ...:)
pozdr. stety Rif

[B.A.C. Stork]

Wiersz zgłoskowy z rymem... i co...? Nikt go nie opluł, nie sprofanował epitetami: szmira, gniot, dno...! Dziwne... czyżby śmierć miała właściwości pojednawcze? Na mnie bardzo mocno działają wiersze o przemijaniu, cierpieniu i odejściu... zwłaszcza w samotności. Każdy taki odbieram wewnętrznie i zasilam własnym przemyśleniem. Czasem utożsamiam się z cierpiącym człowiekiem. Sama głębia uczuć i wielkiego współczującego serca... Pozdrawiam

[henryk_bukowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

..nikt go tak nie potraktował....:)..bowiem ,proszę mi wierzyć ,ta "elita"..tu nie zagląda..traktując ten SALON...jako składzik:)))))))))))))wszyscy tłuką się w dziale Z..bez żadnych obaw można tutaj prezentować...swoje wiersze.Osobiście... to prawie wszystkie moje wiersze,były najpierw tutaj...coś się poprawiało...padały szczere możliwości ich "naprawy"...i dopiero szły na "front"..działu Z...no a tam to sam Pan wie....batalia...śmierć...albo zwycięstwo:))))a wióry lecą-pozdrawiam serdecznie

[Rif Notsel]

wiersz z rymem, czy bez... musi mieć sens ...a ten ma, tak jak jego autorka... i nie ważne gdzie jest publikowany ... ważne ... kto go czyta ...:)
pozdr. Rif