liberator

[Rif Notsel]

wyzwolić chciał świat od zła
starości nadać znaczenie
by po człowieku zostało
na zawsze piękne wspomnienie

skazanym sumienia poruszał
straconym podawał nadzieję
poezją nieczułych wzruszał
zachwycał dzieckiem, gdy śmieje

duszą przytulał zagubione dobro
niebem wiązał szczęście ze słońcem
wspomagał ubogich i karmił głodnych
każdy mógł mieć w nim obrońcę

na szukaniu prawdy zjadł zęby
na sercu połamał kości
szukał sensu istnienia
on - liberator ludzkości

jedyne do czego doszedł
do końca nie powiem, zamilknę
bo prawda jest nader bolesna
gdy człek człekowi jest wilkiem