Rumak

[Libra Send]

Pędzi rumak pienisty, mustang nieokiełznany
Leci poprzez bezkresy siłą głębin pchany
Gdzie kres jego drogi – na stepach piaszczystych
Ozdobionych bursztynem, słońcem pozłocistych

Pędzi z grzywą rozwianą, tkaną brylantami
Morską rosą zroszoną, posplataną szkwałami
Gnaj błękitny cudaczku, skacz z odmętem stopiony
Igraj z tęczą, z chmurami, pędem rozbawiony.

[Rif Notsel]

piękne ...:)
pozdr. Rif

dziki jak mustang
na stepie bez granic
grzywą szalony
kopytami krnąbrny
pojmany w sidła kochania
rumak niepokorny
zniewolony arkanem uczucia
domem przywykły przestrzeni
łapiąc w płuca smak wolności
biegnie dalej ku swobodzie
lecz już nie sam biegnie
pędzi galopem miłości
nieokiełznany
kopytami tętni
w jej sidła złapany
a klacz piękna
równie wolna
co jego spragniona
przy nim bieży
gdy step cały
po widnokrąg
im należy
już tylko
aż ziemia dudni
miłości wiatrem
co wolność rozwiewa
pachnący pożądaniem
łopotem służy
świszczy i śpiewa
i śpiewa
piosenkę wspólnej nadziei
gdy sceny teatrem
spełnienie wyśnionych
marzeń dzikich
jak mustang