Pragnienie

[Izabela_Borowska]

Dotknij mnie tak jak ja tego chcę
Wyszepcz mi słowa dwa
Piękne jak twa twarz okryta księżyca blaskiem.
Wyrzecz się tego co dla miłości nie ważne,

Podaruj mi noce gwiazdami usłane,
Spraw bym płonęła nocą zimową,
By morze Twych uczuć dało mi ukojenie,
Spraw bym w nim zatonęła na zawsze.

Niech Twe ramiona będą mym schronieniem,
Twoje serce domem, a usta spełnieniem
Pokarmem moim będą Twoje słowa,
Moim powietrzem Ty zaś cały będziesz.

[G_K]

Piękne :)
Pozdrawiam.

[Makar Bora]

Witam!
Moim, mało ważnym zdaniem, dla tego wiersza byłoby lepiej, gdyby usunąć z niego nadmiar zaimków. Ponadto chyba nie zawsze jest wskazane używanie formy: me, twe, twych i td. zamiast: moje, twoje, twoich. Nie uważam aby w wierszu publicznym należało zaimki pisać z dużej litery, chyba że traktujemy go jako list osobisty, ale wówczas wysyłamy go w zamkniętej kopercie.

ach te pragnienia
każdy je ma na zawołanie
gorzej znaleźć tych drugich
zdolnych do ich spełnienia

z obiecanek podobno
są wybrukowane
całe drogi piekielne

natomiast same piekło
składa się z pięknych pragnień
ale nigdy niespełnionych

Serdecznie pozdrawiam! M