Jestem Tu...

[Katarzyna Reszka]

więc jestem tu
przemoczona deszczem
potargana wiatrem
jestem tu
z oka płynie łza
z rany sšczy się krew
jestem tu
przygnieciona kłamstwem
zmiażdżona złym słowem
jestem tu
w twarz uderza pięœć
w brzuch kopie noga
jestem tu
obrzucana kamieniami
odprowadzana wyzwiskami
jesteœ tu
z piersiš gotowš do obrony
z ramieniem przytulajšcym mnie
jestem tu
wiecznie uœmiechnięta

[Piotr Zakrzewski]

Wiersz mocny, ale nie w moim stylu. Za duzo niepotrzebnych powtórzeń, juz czytałem takich tekstów setki...

[Adam_Szadkowski]

Witam na stronce!
Mnie ten wiersz nie porusza, bo nie ma w nim nic nowego dla mnie. Powtórzenia, w ty wypadku, to taka asekuracja przed ryzykowaniem z formą, co może dać poczucie możliwości niezrozumienia tekstu przez czytelnika. Zapewniam Panią, że warto jednak takie ryzyko ponieść. Rezultaty mogą Panią zadziwić!


Adam

[Piotr Zakrzewski]

Moim zdaniem, powtórzeniamozna by zamienić innymi frazami, mi to nie przypadło do gustu!

[Kieszonkowiec]

Fakt - takich wierszy są setki, ale ten jest jeden - TWÓJ.

Mnie poruszył, jak najbardziej. Jest nawet nieźle napisany. Nieźle nie znaczy dobrze, ale wszystko przed Tobą - na swoim horyzoncie z pewnością wymalujesz jeszcze wiele pięknych wierszy...

Pozdrawiam!

[Piotr Zakrzewski]

Słuchaj rad, a daleko zajdziesz...

Za RAD (kilka) ktoś dostał nagrodę Nobla...

[natalia]

Kasiu witaj!
To miło, że jesteś tu
Słuchaj Adama i Kieszonkowca... mają rację.
Wierszyk mi się bardzo podoba, zawiera różne emocje, łatwo się czyta ( no może prócz tego, że częsci literek nie widać..., radzę przejść na kodowanie Środkowoeuropejskie (ISO)) i ma optymistyczne zakończenie.
Serdecznie pozdrawiam
Natalia