Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Byłem tam i tam,
Ale nigdzie nie znalazłem tyle piękna,
Co tutaj dostrzegam.

Choć w krainie nie żyję sam,
Lecz sam za Tobą wypatruję okna -
Natchniony krajobrazem,
co się wzruszam w sobie:

- ZIEMIO PODLASKA - Ojczysta moja,
Pierwsze kroki przyjmowałaś moje.
Słońce na niebie bezchmurne - ostoja,
Innym razem pochmurne i grzmoty
w dziecięce niepokoje.

Łąkami w mlecz się roztaczasz,
Na lipach bocianów wizerunek.
Jesteś tak piękna, że coraz
innego poety spodziewasz,
Aby za Twe piękno w wierszu
dał Tobie s z a c u n e k.

ZIEMIO PODLASKA rodzinna moja,
Jakżeż urokiem się zdobisz -
Krajobrazem w zielonych gęstwinach ostoja
I w puszczy żubrem stoisz.

Po bagnach i łąkach mnogości skrzydlatych
Na ziemi i w powietrzu krajobraz upiększa
Srebrem i złotem w kolorach bogatych
Ptactwa czym więcej - tym dusza większa.

Jaki tutaj raj, kochane moje Podlasie,
Płynące rzeki - wezbrane wody.
Na drzewie i ziemi lęgi ptasie
I na niebie białe anioły do urody.

Pola pofałdowane ruchomym widokiem
I jak kołyska z dzieciństwa
Huśtają się przyrody okiem
Ku nocnym gwiazdom i niebu dziewictwa.

Zboża w zieleń się roztaczają
Zdobiąc ziemię po horyzont.
Wiatry na fale zboże rozkładają -
Tworząc sobie samym polny front.

Lasy na prawo i lewo stoją,
Jakżeż dumne są w sobie.
Czasy obecne o was się boją,
Aby ludzi mądrością żywotności
wam dodać w dzisiejszej dobie.

KRAINO OJCZYSTA

Jakżeż mam Ciebie nie podziwiać,
Skąd moje łono życia na ziemi.
Unoszą się moje porywy zachwytu
i jak nie mam wydziwiać,
Tobą, gdy Bóg stworzył Ciebie
tak piękną krainę, jak nigdzie na Bożej Ziemi.

PODLASIU I NIE TYLKO
Wiersz pisałem w kwietniu 2009 rok.

Opublikowano

Ooooo i to mi się podoba :)
Widzę kolegę patriotę, super wiersz. Ziemia podlaska też bliska jest memu sercu :)
Widzę jednak jeden byczek : " Aby za Twoje piękno w wierszu dał Tobie sz a c n e k."
szacunek, a nie szacnek.
Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @LessLove   Lata 90 to moja najtkliwsza struna Oczko w głowie  I czarna orchidea Jąż ukrywam przed różowymi Świnkami z fajansu  Bo dziś wszystko jest  W rytmie umc umc Nawet amen i spiritus sanctus
    • Stary król, przy koniu karym, Człapie wolno, koń też stary. Obu śpieszyć nie ma gdzie się, Więc szukają grzybów w lesie.   Dzięcioł wali, sowa huka, Każdy w ciszy grzybów szuka. Jesień w lesie żółci liście, A koń marzy, oczywiście.   Król patykiem grzybnię tyka, Spozierając na konika. Ciepły wietrzyk im powiewa, Delikatnie szumią drzewa.   Nagle goniec gna przez pola, Pełną piersią z siodła woła: Wojna panie! Kraj nasz cały Obce wojska najechały!   Palą, gwałcą, przyjm błaganie, Wracaj od raz królu, panie! Spojrzał król gońcowi w oczy, Z wolna cedząc, słowa toczy:   - Przecież widzisz jasno chyba, Że my z koniem są na grzybach. Wojna wojną jest, baranie, Lecz ważniejsze grzybobranie!   Goniec został z głupią miną, Z erudycji też nie słynął. Król zaś mruknął koniu w ucho, - Choć tam dalej, bo tu sucho.   Tak to właśnie w życiu bywa, Kto chce dobrze, ten obrywa. No bo zawsze są, niestety, Najważniejsze priorytety.  
    • @andrew @Migrena @Marek.zak1 @LessLove @Lenore Grey @Łukasz Wiesław Jasiński @Wiechu J. K. @Poezja to życie - dziękuję!
    • ,, Cóż Ci Jezu damy... ,, pieśń    cóż Ci Panie  damy  za ... dar życia    istnieję  jestem pełen zachwytu   to szczęście   nie mam bogactwa  a to co posiadam ...    patrzę na niebo  nie szukam tam Ciebie Panie  Jesteś obok  we mnie  wszędzie    zło wcielone  to nie ja  staram się być ... nadzieją jutra    nie pochwalam wojen …   chcę być … darem  oliwą obmywajacą  rany bliźniego  światłem na Bożej drodze    Jezu ufam Tobie    4.2026 andrew  Piątek, dzień wspomnienia  męki i śmierci Jezusa   
    • @Leszek Piotr Laskowski - to liryk poruszający temat przełomowych chwil w życiu, śmiem twierdzić, większości z nas. Chociaż współcześnie odchodzi się od niektórych tradycyjnych wzorców, wymienione w wierszu etapy – jako graniczne momenty – stanowią doświadczenie uniwersalne. Autor ujął je w ramy przemijania, koncentrując się na symbolicznych „ostatnich dniach” poszczególnych etapów. Z perspektywy andragogiki te przełomy („ostatnie dni czegoś...”) są krokami milowymi w rozwoju jednostki. Wiersz pięknie ilustruje, że człowiek dojrzewa przez całe życie, aż do samej śmierci – dojrzewa do ostatecznego odejścia.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...